Zasady wystawiania skierowań (opublikowano 15.07.2005 r.)

Wielu ubezpieczonych zadaje Funduszowi pytania na temat zasad wystawiania skierowań. Oto garść podstawowych informacji, kto i na co może wystawić skierowanie, w jakich sytuacjach zapłacimy za wykonanie badania i do kogo skierowanie nie będzie nam potrzebne.

Świadczenia z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej są udzielane bez skierowania w następujących poradniach:

- ginekologiczno-poołożniczych,
- stomatologicznych,
- dermatologiczno-wenerologicznych,
- onkologicznych,
- psychiatrycznych,
- okulistycznych,
- lecznictwa odwykowego dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych oraz tytoniu,
- dla osób zakażonych wirusem HIV,
- dla chorych na gruźlicę,
- dla inwalidów wojennych i osób represjonowanych.

Uwaga! Świadczenia szpitalne udzielane są bez skierowania w sytuacjach: zatruć, urazów, porodu, stanu zagrożenia życia, w razie wypadku.

Skierowania do lekarzy specjalistów:
Kierują: lekarze POZ lub lekarze specjaliści (do lekarzy specjalistów innej dziedziny) bez konieczności pośrednictwa lekarza pierwszego kontaktu, np. lekarz pediatra może wystawić skierowanie do lekarza kardiologa. Do skierowań powinny być dołączone wyniki badań niezbędne do konsultacji lekarza specjalisty. Zakres badań powinien być zgodny z wiedzą lekarza kierującego i uzasadniać konieczność konsultacji u specjalisty.

Ważne! Jeżeli lekarz wystawi nam skierowanie na badania, to musi wskazać miejsce, gdzie mamy te badania wykonać. Dostaliśmy na przykład skierowanie na podstawowe badanie krwi, moczu, na EKG. Nasza przychodnia nie dysponuje odpowiednim laboratorium, ani nie ma aparatu. Wówczas lekarz powinien nam wskazać jednostkę, w której możemy te badania wykonać bezpłatnie. Jeżeli skorzystamy z dowolnego laboratorium - zapłacimy za badania z własnej kieszeni.

Skierowanie na leczenie szpitalne:
UWAGA!
Skierowanie do szpitala może wystawić każdy lekarz, który ma prawo wykonywania zawodu (nawet z gabinetu prywatnego, który nie podpisał kontraktu z NFZ).

W przypadku leczenia planowego, lekarz kierujący dołącza wyniki badań uzasadniające celowość skierowania na leczenie szpitalne.

W przypadkach nagłych należy przyjąć pacjenta nawet wtedy, kiedy nie ma on przy sobie wyników określonych badań.

Jeżeli przed operacją powinny być wykonane jakieś badania, to robi je szpital na koszt szpitala. Nie wolno odsyłać pacjenta, np. do lekarza POZ w celu wykonania dodatkowych badań.

Barbara Nawrocka
Rzecznik prasowy Kujawsko-Pomorskiego OW NFZ