Dla Pacjenta

Nasz Fundusz

Ponad milion przebadanych kobiet, około kilkunastu tysięcy postojów mammobusów - to bilans Populacyjnego Programu Wczesnego Wykrywania Raka Piersi w 2017 roku.

W całym kraju, w pracowniach stacjonarnych oraz mammobusach - przebadano 1 001 175 kobiet w ramach Populacyjnego Programu Wczesnego Wykrywania Raka Piersi. Wartość udzielonych świadczeń we wszystkich etapach programu wyniosła ponad 84,5 mln zł. Najliczniej z badań mammograficznych korzystały mieszkanki województwa mazowieckiego, śląskiego i wielkopolskiego. Co ważne, blisko 41 tysięcy pacjentek skierowano na dalszą diagnostykę lub leczenie.

Z kolei z Populacyjnego Programu Profilaktyki i Wczesnego Wykrywania Raka Szyjki Macicy skorzystało w ubiegłym roku prawie 460 tysięcy kobiet. Wartość wykonanych świadczeń we wszystkich etapach programu wyniosła blisko 20 mln zł.

Programy profilaktyczne finansowane przez NFZ mają na celu zapobieganie chorobom poprzez wczesne wykrycie choroby oraz kontrolowanie czynników ryzyka.

Światowy Dzień Walki z Rakiem w OW NFZ

W związku ze zbliżającym się Światowym Dniem Walki z Rakiem (który przypada 4 lutego) Oddziały Wojewódzkie NFZ wraz z Centrami Onkologicznymi włączyły się działania promujące profilaktykę, tak ważną w zapobieganiu chorobom nowotworowym. W wybranych ośrodkach onkologicznych w całym kraju przy współudziale oddziałów Funduszu zaplanowane zostały specjalne wydarzenia. Chętni mogą skorzystać między innymi z badań profilaktycznych oraz konsultacji lekarzy i ekspertów.

Dolnośląski OW NFZ zaprasza w najbliższą sobotę na bezpłatne konsultacje onkologiczne oraz badania do Dolnośląskiego Centrum Onkologii oraz Dolnośląskiego Centrum Transplantacji Komórkowych. Osoby zainteresowane  będą mogły m.in. bezpłatnie skorzystać z porad onkologicznych, a także z porad ze szczególnym uwzględnieniem nowotworów skóry. Przeprowadzane będą badania otorynolaryngologiczne. Dodatkowo każdy chętny będzie mógł wykonać pomiar ciśnienia tętniczego krwi, poziomu cukru we krwi, wzrostu, wagi oraz BMI.
W bydgoskim Centrum Onkologii, 3 lutego, będzie można wykonać przesiewowe badania mammograficzne oraz zbadać poziom glukozy i ciśnienia tętniczego krwi. Będzie można również skorzystać z dermatoskopowej oceny znamion skórnych oraz wykonać pomiar masy i składników ciała. Pracownicy kujawsko-pomorskiego NFZ wydawać będą karty EKUZ oraz dane dostępowe do Zintegrowanego Informatora Pacjent.
Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ zaprasza tego dnia do NU MED Centrum Diagnostyki i Terapii Onkologicznej  w Tomaszowie Mazowieckim. Centrum jest realizatorem programu profilaktycznego wczesnego wykrywania nowotworów głowy i szyi. Pracownicy placówki będą informowali o zasadach korzystania z bezpłatnej profilaktyki w przypadku tych groźnych nowotworów. Wszyscy zainteresowani będą mogli skorzystać z konsultacji onkologicznych, zmierzyć ciśnienie i poziom cukru we krwi, sprawdzić BMI i uzyskać poradę dietetyka. W akcję włączyły się Amazonki, które dla zainteresowanych kobiet przeprowadzą kurs samobadania piersi.
Małopolski oddział NFZ również w sobotę będzie miał swoje stoisko w Przychodni Przyklinicznej Centrum Onkologii Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Krakowie. W tym miejscu w godzinach 9.00-13.00 będą odbywać się konsultacje z zakresu chirurgii onkologicznej, urologii onkologicznej i ginekologii onkologicznej. Przy stoisku małopolskiego NFZ będzie można odebrać informator dla pacjentów „Gdzie się leczyć – wykaz placówek w Małopolsce” oraz uzyskać informacje o programach profilaktycznych finansowanych przez NFZ.
Mazowiecki NFZ wraz z Centrum Onkologii w Warszawie zapraszają na badania profilaktyczne. Już jutro w Centrum Profilaktyki Nowotworów przy ul. Roentgena 5 będzie można skorzystać z konsultacji onkologicznych i dermatologicznych. Udzielane będą również porady dla osób chcących rzucić palenie tytoniu. Chętni będą mogli zmierzyć poziom tlenku węgla w wydychanym powietrzu, ciśnienie oraz poziom cukru we krwi. Panie będą mogły wykonać profilaktyczne badania cytologiczne i mammograficzne.
Oddział NFZ w Katowicach bierze udział w Dniu Drzwi Otwartych, organizowanym z okazji Światowego Dnia Walki z Rakiem w Centrum Onkologii – Instytucie im. Marii Skłodowskiej-Curie Oddział w Gliwicach. 3 lutego, w godzinach od 10.00 do 14.00, odwiedzający Instytut będą mogli odbyć konsultacje z lekarzem onkologiem, psychoonkologiem, neurologopedą, fizjoterapeutą i dietetykiem. W stanowisku informacyjnym śląskiego NFZ będzie można otrzymać login i hasło do Zintegrowanego Informatora Pacjenta oraz Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Panie będą mogły nauczyć się samobadania piersi na fantomie oraz skorzystać z badań mammograficznych w ramach „Populacyjnego programu wczesnego wykrywania raka piersi” (dla kobiet w wieku 50-69 lat).
W Szpitalu MSWiA z W-MCO w Olsztynie w sobotę w godzinach 10-14 będzie można odbyć bezpłatne konsultacje i porady lekarskie w Poradni Chirurgii Onkologicznej, Poradni Onkologii Klinicznej i Poradni Hematologii. Będzie można również wykonać bezpłatne badania profilaktyczne – mammografię i cytologię. Ponadto w warmińsko-mazurskim oddziale Funduszu w poniedziałek (5 lutego) w specjalnie zorganizowanym punkcie informacyjnym będzie można uzyskać informacje dotyczące profilaktyki nowotworów oraz możliwości skorzystania z bezpłatnych badań w ramach programu profilaktyki raka piersi oraz programu profilaktyki raka szyjki macicy. Odwiedzający stanowisko otrzymają ulotki informacyjne przypominające o systematycznym wykonywaniu profilaktycznych badań onkologicznych.
Z kolei wielkopolski OW włącza się w obchody Światowego Dnia Walki z Rakiem organizowane przez Wielkopolskie Centrum Onkologii w Poznaniu. Jutro w godzinach 10.00-14.00 będzie można m.in. wziąć udział w spotkaniach dotyczących profilaktyki, wczesnego rozpoznawania i możliwości skutecznego leczenia nowotworów we wczesnych stopniach zaawansowania, a także problemów związanych z terapią i życiem po leczeniu. Zainteresowani będą mogli skorzystać z porad i badań profilaktycznych służące wczesnemu wykrywaniu nowotworów.

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

Ferie zimowe i sezon narciarski to dla wielu z nas okazja do wypoczynku nie tylko w kraju, ale również za granicą. Narodowy Fundusz Zdrowia przypomina w jaki sposób uzyskamy pomoc lekarza poza miejscem zamieszkania, a także, w jakich sytuacjach przyda nam się Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego. 

Gdzie szukać pomocy w razie nagłej choroby?

Przebywając na zimowym wypoczynku poza miejscem zamieszkania możemy korzystać z różnych form opieki medycznej:

  • Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej - Jeżeli podczas ferii zimowych potrzebujemy skorzystać z pomocy lekarza i przebywamy na terenie naszej gminy powinniśmy zgłosić się do swojego lekarza rodzinnego. Przebywając w innym miejscu w kraju mamy prawo zgłosić się do przychodni działającej w miejscu naszego pobytu.
  • Nocna i świąteczna opieka zdrowotna - Ten rodzaj opieki zdrowotnej udzielany jest od godzinie 18.00 do 8.00 rano w dni powszednie oraz całodobowo w dni wolne od pracy. W razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia możemy udać się po pomoc do dowolnego punktu nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (np. tam, gdzie mamy najbliżej), niezależnie od tego gdzie mieszkamy, i do którego lekarza/pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej złożyliśmy swoją deklarację. Lekarz pełniący dyżur podczas nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej może udzielić porady w warunkach ambulatoryjnych, w domu pacjenta (w przypadkach medycznie uzasadnionych) i telefonicznie.
     
  • Szpitalny oddział ratunkowy (SOR) i izba przyjęć - w sytuacjach nagłego zagrożenia życia lub poważnego zagrożenia zdrowia.  Oddziały te nie zastępują lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej.
  • Pogotowie ratunkowe - w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia lub w innych stanach nagłych należy wezwać karetkę pogotowia ratunkowego dzwoniąc pod numer 999 lub 112.

Opieka zdrowotna na obozach i zimowiskach

Jeżeli nasze dziecko cierpi na chorobę przewlekłą powinniśmy pamiętać o zaopatrzeniu go w zażywane dotychczas leki i pisemnie poinformować na co dziecko jest uczulone. W razie potrzeby można także skorzystać z wizyty miejscowego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który ma podpisaną umowę z NFZ.

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego, czyli EKUZ, przyda się, jeśli podczas urlopu zimowego na terenie państw Unii Europejskiej i EFTA (Islandia, Lichtenstein, Norwegia i Szwajcaria) zachorujemy lub będziemy musieli skorzystać z pomocy lekarskiej. Karta EKUZ wydawana jest bezpłatnie i w przypadku pozytywnego potwierdzenia uprawnień, właściwie od ręki. EKUZ wystawiana jest dla każdego członka rodziny osobno tj. rodzica oraz każdego dziecka. Podpisany wniosek na wydanie karty można przesłać do oddziału wojewódzkiego NFZ pocztą, e-mailem, za pośrednictwem systemu ePUAP bądź faksem.

Warto wiedzieć, że w niektórych krajach unijnych np. na Słowacji nie są finansowane świadczenie z zakresu ratownictwa (zwłaszcza ratownictwa górskiego). Przed wyjazdem warto zapoznać się z zasadami, jakie obowiązują w danym kraju, w ramach systemu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego i rozważyć możliwość wykupienia dodatkowego, prywatnego ubezpieczenia.
Pamiętajmy, że podczas pobytu na terenie krajów UE/EFTA należy korzystać z placówek, które działają w ramach powszechnych systemów ochrony zdrowia. Za leczenie prywatne będziemy musieli zapłacić we własnym zakresie.

Jak wyrobić kartę EKUZ 

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

Nocna i świąteczna opieka zdrowotna to świadczenia w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej udzielane od poniedziałku do piątku w godzinach od 18.00 do 8.00 dnia następnego oraz całodobowo w dni ustawowo wolne od pracy.

W razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia pacjent może udać się po pomoc do dowolnego punktu nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, niezależnie od tego, gdzie mieszka, i do którego lekarza/pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) złożył swoją deklarację.

Dyżurujący lekarz udziela porad:

  • w warunkach ambulatoryjnych,
  • w domu pacjenta (w przypadkach medycznie uzasadnionych),
  • telefonicznie.

Z pomocy lekarza i pielęgniarki w nocy, w dni wolne i w święta można skorzystać w razie:

  • nagłego zachorowania;
  • nagłego pogorszenia stanu zdrowia, gdy nie ma objawów sugerujących bezpośrednie zagrożenie życia lub istotny uszczerbek zdrowia, a zastosowane środki domowe lub leki dostępne bez recepty nie przyniosły spodziewanej poprawy;
  • gdy zachodzi obawa, że oczekiwanie na otwarcie przychodni może znacząco niekorzystnie wpłynąć na stan zdrowia.

WAŻNE!

Placówki medyczne, którym 30 września 2017 r. wygasa umowa na realizację świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej będą czynne do godz. 8.00 w dniu 1 października (niedziela).

Nowe punkty nocnej i świątecznej pomocy medycznej będą realizować świadczenia od niedzieli 1 października, od godz. 8.00.

Nocna i świąteczna opieka zdrowotna w Oddziałach Wojewódzkich NFZ

Dolnośląski Oddział Wojewódzki NFZ
Kujawsko-Pomorski Oddział Wojewódzki NFZ
Lubelski Oddział Wojewódzki NFZ
Lubuski Oddział Wojewódzki NFZ
Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ
Małopolski Oddział WojewódzkiNFZ
Mazowiecki Oddział Wojewódzki NFZ
Opolski OddziałWojewódzki NFZ
Podkarpacki Oddział Wojewódzki NFZ
Podlaski Oddział Wojewódzki NFZ
Pomorski Oddział Wojewódzki NFZ
Śląski Oddział Wojewódzki NFZ
Świętokrzyski Oddział Wojewódzki NFZ
Warmińsko-Mazurski Oddział Wojewódzki NFZ
Wielkopolski Oddział Wojewódzki NFZ
Zachodniopomorski Oddział Wojewódzki NFZ

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

W dniach 25 – 30 września 2017 r., w związku z obchodami Dni Spirometrii 2017 „Polsko oddychaj czystym powietrzem”, w kilkuset placówkach zdrowia w całej Polsce będzie można wykonać bezpłatną spirometrię. Kampania objęta jest honorowym patronatem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Tegoroczna edycja Dni Spirometrii poświęcona jest wpływowi zanieczyszczeń powietrza na nasze zdrowie. To jakim powietrzem oddychamy ma bezpośredni wpływ na sprawność układu oddechowego, a w konsekwencji może powodować określone problemy zdrowotne. Duszność, kaszel, świsty w czasie oddychania to najczęstsze problemy, które nasilają się zwłaszcza w sezonie grzewczym. W tym czasie pojawiają się także zaostrzenia astmy i Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (POChP), które w skrajnych sytuacjach mogą być zagrożeniem dla chorych.

Dotychczas w ramach Dni Spirometrii wykonano w Polsce ponad 40 tysięcy badań i wydano ponad 8 tysięcy listów do lekarza prowadzącego z prośbą o dalszą diagnostykę. Kampania HEALTHY LUNGS FOR LIFE to inicjatywa European Respiratory Society (ERS) i European Lung Fundation (ELF), koordynowana w Polsce przez Polską Federację Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergie i POCHP.

Szczegółowe informacje nt. Dni Spirometrii oraz lista ośrodków, w których można wykonać badania znajduje się na stronie http://www.astma-alergia-pochp.pl.

źródło - Departament Spraw Świadczeniobiorców 

Sezon letni to szczególnie trudny okres dla alergików i astmatyków. Jednak dzięki właściwej diagnozie i zastosowaniu odpowiedniego leczenia można mimo choroby żyć normlanie.

Astma to przewlekła choroba oskrzeli, która może nas zaatakować w każdym wieku. W naszym kraju cierpi na nią aż 4 miliony Polaków. Takich osób może być znacznie więcej, gdyż zdaniem lekarzy przynajmniej połowa chorych na astmę nie ma rozpoznanej choroby i nie jest odpowiednio leczona. Istnieje jednak rozwiązanie tego problemu poprzez postawienie właściwej diagnozy i wdrożenie skutecznej terapii. Okazuje się bowiem, że tylko 5 proc. chorych cierpi na tak ciężką postać astmy, że trudno ją kontrolować. Reszta, dzięki edukacji i regularnemu leczeniu, może skutecznie eliminować wszelkie objawy i niedogodności związane z chorobą. Wdrożenie odpowiedniego leczenia jest jeszcze bardziej wskazane wiosną i latem, gdy nasilają się działania poszczególnych alergenów. - W sezonie letnim szczególnie narażeni na zaostrzenie astmy są chorzy z alergią na trawy, zboża, chwasty i zarodniki grzybów pleśniowych (alternaria i cladosporium) - podkreśla dr Piotr Dąbrowiecki, specjalista chorób wewnętrznych - alergolog z Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie.

Nadwrażliwe oskrzela

Astma jest przewlekłym stanem zapalnym dróg oddechowych, któremu towarzyszy nadwrażliwość oskrzeli. Astmatycy mogą reagować nadmiernie na następujące czynniki: alergeny, zimne powietrze, infekcje, wysiłek fizyczny. Pod ich wpływem dochodzi do gwałtownego skurczu oskrzeli, co upośledza przepływ powietrza. Pojawia się wtedy świszczący oddech, duszności, ucisk w klatce piersiowej i kaszel, który najczęściej występuje o poranku i w nocy. Człowiek z atakiem astmy czuje, jakby się dusił. Na szczęście podanie odpowiedniego leku pozwala szybko rozkurczyć oskrzela, by przepływ powietrza wrócił do normy, a chory znów swobodnie odetchnął.

Zanim jednak dostaniemy receptę na leki, astmę trzeba zdiagnozować. Podstawą w stawianiu diagnozy jest dokładny wywiad medyczny i ocena objawów dokuczających choremu (kaszel, świsty, duszność). Dodatkowo powinno się wykonać testy alergiczne, pozwalające wykryć uczulający nas alergen oraz badanie spirometryczne, które pozwala ocenić przepływ powietrza przez kolejne partie układu oddechowego. Dzięki spirometrii lekarz w trakcie leczenia ocenia postępy terapii - zmniejszenie procesu zapalnego.

Życie z astmą może być normalne

Wielu chorych ma poczucie, że astma zmienia ich życie na gorsze. Prawie połowa astmatyków skarży się, że muszą ograniczać codzienną aktywność, ponad połowa cierpi na problemy ze snem, a niemalże trzy czwarte miało ataki duszności przynajmniej trzy razy w tygodniu. Stąd często chorzy mają poczucie, że cierpią na chorobę, nad którą nie mogą zapanować. Tymczasem dobra kontrola astmy przynosi efekty w postaci braku objawów choroby w nocy, zmniejszenia liczby ataków duszności w ciągu dnia - nie częściej, niż dwa razy w tygodniu oraz poczucia, że nie trzeba ograniczać normalnej aktywności z powodu choroby. - Wszystko to możemy osiągnąć dzięki właściwemu leczeniu - podsumowuje dr Dąbrowiecki.

Odpowiednia terapia

Podstawą terapii astmy są wziewne leki sterydowe, działające bezpośrednio na podstawę choroby, czyli łagodzące proces zapalny w oskrzelach. Oprócz wysokiej skuteczności leki te są także bezpieczne w stosowaniu. Ludzie często boją się przyjmowania sterydów, ponieważ obawiają się skutków ubocznych takiego leczenia m.in. przybierania na wadze, zmian w drogach oddechowych, obrzęków itp. Tymczasem są to wszystko bezpodstawne lęki. Sterydy wziewne, w odróżnieniu od podawanych doustnie lub w zastrzykach, nie działają na cały organizm, a tylko na drogi oddechowe. Co więcej leki te podawane są bezpośrednio do dróg oddechowych, dzięki czemu wystarczy zaaplikowanie małej dawki.

Od kilku lat astmatycy mają nowego sprzymierzeńca w postaci leku rozkurczającego oskrzela - gotowej mieszanki sterydów i tzw. beta2-mimetyków. Kiedyś każdy z tych leków stosowany był osobno - steryd przeciwko stanom zapalnym, a lek rozkurczowy przy duszności. W efekcie chorzy częściej sięgali po leki rozkurczowe, bo przynosiły im doraźne korzyści, zapominając o sterydach, które są przecież podstawą właściwego leczenia. Tymczasem tylko połączenie sterydu i leków rozkurczowych zapewnia kontrolę astmy u ok. 70-80 proc. pacjentów. Dodatkowo można jeszcze wspomóc działanie przeciwzapalne poprzez dodanie leków antyleukotrienowych - dopełniających działanie sterydu wziewnego.

Pamiętać  trzeba także o unikaniu czynników, mogących zaostrzać chorobę. Jakie to czynniki? W tym przypadku każdy chorych musi je zaobserwować samodzielnie, ponieważ różne osoby reagują na różne bodźce. Na przykład alergicy uczuleni na trawy w maju i czerwcu będą kichać, łzawić i kaszleć. Ich astma może wymknąć się spod kontroli. W takiej sytuacji warto przed wakacjami poprosić lekarza prowadzącego o pomoc w przygotowaniach do urlopu – np. pomoże wykonanie testu kontroli astmy ACT. Odpowiedzi pacjenta na pięć prostych pytań są punktowane, a całkowita liczba uzyskanych punktów służy do oceny stopnia kontroli choroby.

Test można znaleźć na stronie www.astma-alergia-pochp.pl

Oto pytania:

Jak często w ciągu ostatnich 4 tygodni Pana(i) astma powstrzymywała Pana(nią) od wykonywania zwykłych czynności w pracy, w szkole/na uczelni lub w domu?

Jak często w ciągu ostatnich 4 tygodni miał(a) Pan(i) duszności?

Jak często w ciągu ostatnich 4 tygodni budził(a) się Pan(i) w nocy lub rano, wcześniej niż zwykle, z powodu objawów związanych z astmą (np. świszczący oddech, kaszel, duszności, ucisk lub ból w klatce piersiowej)?

Jak często w ciągu ostatnich 4 tygodni używał(a) Pan(i) doraźnie szybko działającego leku wziewnego?

Jak ocenił(a)by Pan(i) swoją kontrolę nad astmą w ciągu ostatnich 4 tygodni?

Sprawdźmy przed wakacjami czy astma jest pod kontrolą - a jeśli nie - poprośmy doktora o pomoc.

źródło - Departament Spraw Świadczeniobiorców

Osoba, która w momencie korzystania ze świadczeń zdrowotnych spełniała przesłanki do bycia osobą ubezpieczoną, ale nią nie była, nie będzie musiała zwracać poniesionych przez Narodowy Fundusz Zdrowia kosztów swojego leczenia. Warunkiem jest „wsteczne” zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego - takie zmiany zaczną obowiązywać od 12 stycznia 2017 r.

Zgodnie z przepisami znowelizowanej ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych osoba, która w momencie korzystania ze świadczeń zdrowotnych spełniała przesłanki do bycia osobą ubezpieczoną (np. żona/mąż osoby ubezpieczonej, uczące się dziecko osoby ubezpieczonej do 26. roku życia), ale nią nie była (gdyż np. nie była zgłoszona przez osobę podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako członek rodziny) i w momencie korzystania ze świadczeń złożyła pisemne oświadczenie o prawie do świadczeń lub dokumenty potwierdzające prawo do świadczeń, nie będzie musiała zwracać poniesionych przez Narodowy Fundusz Zdrowia kosztów swojego leczenia w przypadku „wstecznego” zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego.

Warunkiem jest dokonanie przez płatnika składek  np. w przypadku pracownika przez pracodawcę, w przypadku zleceniobiorcy przez zleceniodawcę, w przypadku emeryta-rencisty przez ZUS/KRUS, zgłoszenia członka rodziny do ubezpieczenia zdrowotnego. Czas na „wsteczne” zgłoszenie to 30 dni od dnia skorzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej albo 30 dni od poinformowania przez Fundusz o wszczęciu postępowania administracyjnego w zakresie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń zdrowotnych.

Dodatkowo – w terminie do 90 dni od wejścia ustawy w życie – nie będą wszczynane lub będą umarzane już wszczęte postępowania administracyjne (ustalające obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej za lata 2013-2016) pod warunkiem „wstecznego” zgłoszenia do ubezpieczenia.

Należy pamiętać, że każda placówka medyczna, która posiada umowę na świadczenia opieki zdrowotnej z NFZ, w przypadku niepotwierdzenia w systemie eWUŚ uprawnień pacjenta do świadczeń, powinna poinformować o tym fakcie pacjenta. Jednocześnie, powinna przedstawić wynikającą z nowych przepisów możliwość „wstecznego” zgłoszenia do ubezpieczenia.  

Zgłoszenie może dotyczyć takich osób, które w czasie korzystania ze świadczeń mogły być zgłoszone przez osobę podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu - spełniały przesłanki do bycia członkiem rodziny tzn.:

  • były dzieckiem własnym; dzieckiem małżonka; dzieckiem przysposobionym; wnukiem albo dzieckiem, dla którego ustanowiono opiekę w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie 18 - go roku życia, a jeżeli uczy się dalej - do ukończenia 26 - go roku życia; natomiast jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub inne traktowane na równi - bez ograniczenia wieku,
  • małżonkiem,
  • wstępnym pozostającym z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym.

źródło - Departament Spraw Świadczeniobiorców

Nocna i świąteczna opieka zdrowotna

W razie pogorszenia stanu zdrowia, każdy pacjent (bez względu na miejsce zamieszkania) może skorzystać z najbliższego punktu nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Nocna i świąteczna opieka zdrowotna to świadczenia w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej udzielane od poniedziałku do piątku w godzinach od 18.00 do 8.00 dnia następnego oraz w soboty, niedziele i inne dni ustawowo wolne od pracy np. w święta.

Przypominamy, że w razie nagłego pogorszenia stanu zdrowia, każdy pacjent, bez względu na miejsce zamieszkania, może skorzystać z najbliższej poradni nocnej opieki zdrowotnej.

Dyżurujący w przychodni lekarz udziela porad:

  • w warunkach ambulatoryjnych, 
  • telefonicznie, 
  • w przypadkach medycznie uzasadnionych - w domu pacjenta. 

Kiedy skorzystać z nocnej pomocy lekarza POZ

Skorzystanie ze świadczeń POZ w nocy i w święta uzasadniają między innymi:

  • zaostrzenie dolegliwości znanej choroby przewlekłej (np. kolejny napad astmy oskrzelowej z umiarkowaną dusznością); 
  • bóle brzucha, nieustępujące mimo stosowania leków rozkurczowych; 
  • bóle głowy, nieustępujące mimo stosowania leków przeciwbólowych; 
  • biegunka lub wymioty, szczególnie u dzieci lub osób w podeszłym wieku; 
  • nagłe bóle krzyża, kręgosłupa, stawów, kończyn itp.

Pacjentom przysługują także zabiegi pielęgniarskie w ramach porady udzielonej przez lekarza dyżurującego w POZ oraz zabiegi wynikające z ciągłości leczenia. Zabiegi te mogą być wykonywane przez pielęgniarkę w gabinecie zabiegowym lub w domu pacjenta.

Święta poza domem

Jeśli spędzamy święta poza domem także mamy prawo do pomocy medycznej w sytuacji nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia. Możemy skorzystać wówczas z pomocy lekarza w najbliższej poradni POZ lub poradni nocnej i świątecznej opieki lekarskiej.

Stomatologiczna pomoc doraźna

W razie nagłego bólu zęba czy powikłań związanych z wcześniejszym leczeniem można skorzystać z pomocy stomatologa w jednej z poradni pracujących w ramach doraźnej opieki stomatologicznej.

Szpitalne Oddziały Ratunkowe oraz Izby Przyjęć

W sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub życia pomocy udzielają Izby Przyjęć lub Szpitalne Oddziały Ratunkowe. Oddziały te nie zastępują lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej. Lekarz kieruje wyłącznie na badania i konsultacje niezbędne ze względu na stan nagłego zagrożenia życia lub nagłego, poważnego zagrożenia zdrowia.

Gdzie szukać pomocy

Święta za granicą

Wyjeżdżając na święta za granicę warto zabrać ze sobą karty EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego).

Dzięki karcie EKUZ w nagłych przypadkach możemy skorzystać z pomocy medycznej w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego na terenie państw Unii Europejskiej i EFTA (Islandia, Lichtenstein, Norwegia i Szwajcaria).

Osoba posiadająca EKUZ ma prawo do świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia w trakcie tymczasowego pobytu w danym kraju. O zakresie świadczeń decyduje lekarz.

źródło - łódzki OW NFZ

Kto powinien zgłosić studenta do ubezpieczenia zdrowotnego? Kiedy takie ubezpieczenie wygasa? Jak sprawdzić swój status? – odpowiedzi m.in. na takie pytania można znaleźć w specjalnym poradniku dla studenta.

Studenci, aby mieć prawo do świadczeń w ramach NFZ, powinni mieć własny tytuł do ubezpieczenia lub być do niego zgłoszonym np. przez rodzica lub uczelnię. Muszą więc zadbać o formalności, dzięki którym będą mieć potwierdzone prawo do świadczeń.

Zgłoszenie do ubezpieczenia przez rodziców

Student, który nie ma własnego tytułu do ubezpieczenia powinien zostać zgłoszony do ubezpieczenia jako członek rodziny. Mogą go zgłosić do ubezpieczenia rodzice lub współmałżonkowie rodziców. Jeśli jednak oni sami nie podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu, mogą to zrobić też dziadkowie. Jako członek rodziny student może być ubezpieczony do 26. roku życia. Są jednak od tej reguły odstępstwa. Wiek nie ma znaczenia w przypadku studentów z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w związku małżeńskim – wówczas są zgłaszani do ubezpieczenia zdrowotnego przez swojego współmałżonka (który sam ma obowiązkowe ubezpieczenie).

Zgłoszenie do ubezpieczenia przez pracodawcę

Student, jak każda inna osoba, może mieć własny tytuł do ubezpieczenia zdrowotnego. Ta sytuacja dotyczy tych studentów, którzy pracują np. na umowę o pracę, otrzymują rentę, prowadzą własną działalność. Wtedy do ubezpieczenia zdrowotnego zgłasza ich płatnik składek, czyli pracodawca (nie dotyczy umów zlecenia dla studentów do 26. roku życia).

Zgłoszenie przez uczelnię

Jeśli student nie może skorzystać z żadnej z tych możliwości, czyli nie ma swojego ubezpieczenia lub nie może być zgłoszony jako członek rodziny, do ubezpieczenia zdrowotnego powinna zgłosić go uczelnia. Student – aby uzyskać ubezpieczenie zdrowotne – sam musi zgłosić się do dziekanatu w tej sprawie, ponieważ jest ubezpieczany na swój wniosek.

O czym trzeba pamiętać

Studenci, którzy pracują tylko w okresie wakacji na umowę o pracę uzyskują na krótko swój własny tytuł do ubezpieczenia, a tym samym automatycznie są wyrejestrowani przez ZUS z ubezpieczenia zgłoszonego np. przez rodziców. Po zakończeniu pracy, pracodawca też ich wyrejestruje z ubezpieczenia zdrowotnego. I właśnie wtedy student powinien przypomnieć rodzicom, aby ponownie zgłosili go jako członka rodziny. W innej sytuacji będzie nieubezpieczony, co może mieć przykre konsekwencje związane z koniecznością opłaty za leczenie.

Także w przypadku, gdy to rodzice studenta zmieniają pracę, powinni zgłosić na nowo członków rodziny do ubezpieczenia u kolejnego pracodawcy.

Ubezpieczenia doktorantów

Doktorantów, którzy nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia z innego tytułu, do ubezpieczenia zdrowotnego – na ich pisemny wniosek – zgłasza uczelnia i odprowadza za nich składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Dotyczy to również studentów, którzy ukończyli 26 lat i nie mają innego tytułu do ubezpieczenia. 

Uczelnia zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego i opłaca składkę za studentów oraz doktorantów, gdy zainteresowani przedstawią stosowne oświadczenie o niepodleganiu obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu (w szczególności dotyczy to osób, które ukończyły 26. rok życia).

Ubezpieczenia studentów lub doktorantów obcokrajowców

Studenci obcokrajowcy spoza UE ubezpieczają się w Polsce poprzez zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego z odpowiednim oddziałem NFZ i sami finansują sobie opłacanie comiesięcznej składki zdrowotnej, chyba że posiadają Kartę Polaka lub zaświadczenie o polskim pochodzeniu wtedy obowiązek opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne spoczywa na uczelni, na której studiują.

Osoba zainteresowana takim ubezpieczeniem musi złożyć w wojewódzkim oddziale NFZ wniosek o objęcie jej dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym. W tym celu niezbędne jest okazanie dokumentów: paszportu wraz z dokumentem potwierdzającym legalny pobyt w Polsce (wiza, Karta Pobytu), dokumentu potwierdzającego posiadanie statusu studenta (legitymacja studencka lub zaświadczenie z uczelni) oraz jeśli jest to osoba niepełnoletnia pozwolenie od rodziców na podpisanie umowy dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego. Objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym następuje z dniem określonym w umowie zawartej z NFZ, a ustaje z dniem rozwiązania tej umowy albo po upływie miesiąca nieprzerwanej zaległości w opłacaniu składek. Studenci i doktoranci są zwolnieni z opłat dodatkowych do podpisania umowy o dobrowolne ubezpieczenie. Opłacają jedynie należną składkę.

Kiedy zgłoszenie studenta do ubezpieczenia wygasa?

W przypadku:

  • ustania tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego osoby, która zgłosiła studenta – np. zmiana pracy. Dlatego ważne jest, aby zgłosić u nowego pracodawcy ponownie członków rodziny – w tym dzieci – do ubezpieczenia;
  • zaprzestania kontynuowania nauki przez studenta pomiędzy 18. a 26. rokiem życia;
  • ukończenia 26 lat;
  • skreślenia z listy studentów między 18. a 26. rokiem życia;
  • uzyskania tytułu do ubezpieczenia zdrowotnego (np. student zostaje zatrudniony na umowę o pracę i zyskuje swoje własne ubezpieczenie zdrowotne).

Jeśli obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego studenta i doktoranta wygasa z dniem ukończenia szkoły lub studiów doktoranckich albo skreślenia z listy studentów lub doktorantów, to prawo do świadczeń opieki zdrowotnej dla studentów wygasa po upływie 4 miesięcy od zakończenia nauki lub skreślenia z listy studentów. Od 1 stycznia 2015 roku również doktorantów obejmie prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przez okres 4 miesięcy od zakończenia nauki lub skreślenia z listy doktorantów.

Jak mieć pewność, że jest się ubezpieczonym

Od 1 lipca 2013 roku NFZ udostępnił ogólnopolski serwis internetowy ZIP (Zintegrowany Informator Pacjenta). Każdy, kto wejdzie na swoje indywidualne konto w dziale „Informacje o uprawnieniach”, sprawdzi jaki jest jego aktualny status ubezpieczenia. Warto wiedzieć, że na koncie można także prześledzić historię swojego leczenia oraz przepisane leki refundowane od 2008 r.

Login i hasło dostępowe do indywidualnego konta w ZIP można uzyskać zgłaszając się z dowodem osobistym do oddziału NFZ.

Wybór lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

Jeśli student po przeprowadzce do miejsca, gdzie będzie studiował nie ma tam swojego lekarza pierwszego kontaktu, warto jak najszybciej złożyć deklarację wyboru lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Druk deklaracji można otrzymać w przychodni lub pobrać ze strony internetowej oddziału NFZ. Podobnie w przypadku wyboru pielęgniarki środowiskowej. Studentki mogą również na takich samych zasadach wybrać położną.

Zmiana lekarza, pielęgniarki, położnej POZ możliwa jest nie częściej niż trzy razy w roku (warto o tym pamiętać, jeśli student np. wraca na dłuższy okres do swojej miejscowości).
W przypadku, gdy po raz czwarty w danym roku kalendarzowym zmienia lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ – wówczas jest zobowiązany do wniesienia na rachunek Oddziału Funduszu opłaty w wysokości 80 zł.

Ubezpieczenie zdrowotne w trakcie studiów w krajach UE

Studenci, którzy udają się do  innego państwa członkowskiego UE/EFTA, aby tam studiować, powinny zabrać ze sobą Europejską Kartą Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ).

Więcej informacji dotyczących EKUZ można znaleźć na stronie polskiej instytucji łącznikowej

źródło - Małopolski OW NFZ

Od 1 września 2016 r. pacjenci, którzy ukończyli 75 lat mają dostęp do bezpłatnych leków. Kto jest uprawniony do otrzymania darmowych leków?

Które leki są bezpłatne? Kto może wystawić receptę na leki? – odpowiedzi na te pytania oraz założenia projektu Leki 75+ znajdują się na specjalnej stronie Ministerstwa Zdrowia.

Zapraszamy do odwiedzenia www.75plus.mz.gov.pl

Bezpłatne leki dla seniorów od 1 września – NFZ przypomina

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

Przed wyjazdem na wakacje za granicą warto wyrobić EKUZ

Wyjeżdżając na wakacje za granicę nie zapomnij o zabraniu ze sobą karty EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego).

Dzięki karcie EKUZ w niezbędnych przypadkach będziemy mogli skorzystać z pomocy medycznej w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego na terenie państw Unii Europejskiej i EFTA (Islandia, Lichtenstein, Norwegia i Szwajcaria).

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego jest wydawana bezpłatnie i w przypadku pozytywnego potwierdzenia uprawnień, właściwie od ręki. EKUZ wystawiana jest dla każdego członka rodziny osobno, tj. rodzica oraz każdego dziecka.

Osoba posiadająca EKUZ ma prawo do świadczeń zdrowotnych niezbędnych z medycznego punktu widzenia w trakcie tymczasowego pobytu w danym kraju. O zakresie świadczeń decyduje lekarz.

Warto pamiętać, że w przypadku, gdy ustawodawstwo danego kraju pobytu przewiduje dodatkowe opłaty z tytułu udzielonych świadczeń zdrowotnych, tak jak np. w Niemczech, Czechach czy Chorwacji, wówczas również i polski ubezpieczony korzystając ze świadczeń w takim państwie na podstawie karty EKUZ, będzie musiał ponieść koszt dodatkowych opłat.

Ile się czeka na otrzymanie karty?

W większości oddziałów wojewódzkich NFZ karty EKUZ wydawane są na bieżąco, tzn. „od ręki”. Zazwyczaj w okresie wakacyjnym znacznie wzrasta liczba osób zgłaszających się po EKUZ. Warto więc wcześniej pomyśleć o wyrobieniu karty, tym bardziej, że jest ona ważna nawet przez 12 miesięcy (szczegóły na stronie instytucji łącznikowej). EKUZ wydawana jest bezpłatnie.

Wniosek o wydanie karty, można znaleźć m.in. na stronach internetowych oddziałów wojewódzkich NFZ. Podpisany wniosek można przesłać pocztą, e-mailem, za pośrednictwem systemu ePUAP bądź faksem. EKUZ zostanie przekazana we wskazany we wniosku sposób – kartę można odebrać osobiście w oddziale bądź w delegaturze oddziału lub wskazać adres, na który zostanie przesłana.

Od początku 2017 roku do końca lutego oddziały wojewódzkie NFZ wydały 207 958 kart EKUZ. W 2016 r. było to 2 874 928 kart EKUZ.

Warto również pamiętać, że w przypadku braku karty EKUZ, każda osoba przebywająca w innym państwie członkowskim UE/EFTA traktowana jest jako pacjent prywatny i w celu uzyskania świadczeń opieki zdrowotnej zobowiązana jest do pokrycia kosztów leczenia. Koszty takiego leczenia ustalane są według stawek przewidzianych dla pacjentów prywatnych, a nie według stawek publicznych wynikających z przepisów danego kraju. Ograniczona zostaje również możliwość dochodzenia zwrotu kosztów leczenia po powrocie do kraju ubezpieczenia, z uwagi na fakt, że zwrot nie przysługuje w przypadku, gdy świadczenia udzielone zostały przez prywatnego świadczeniodawcę, który nie działa w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej.

Planujesz wypoczynek w krajach UE - zabierz ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ)

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ)

Przed wyjazdem do krajów Unii Europejskiej (UE) lub EFTA (Szwajcaria, Norwegia, Islandia, Liechtenstein) zabierz ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Dzięki EKUZ będziesz mógł skorzystać ze świadczeń zdrowotnych niezbędnych z przyczyn medycznych udzielanych w sytuacjach niespodziewanych podczas pobytu na terytorium innego państwa UE/EFTA.

W celu uzyskania EKUZ należy:

  • udać się do siedziby oddziału wojewódzkiego NFZ;
  • złożyć wypełniony i osobiście podpisany wniosek o wydanie karty EKUZ, który można otrzymać na miejscu w NFZ lub pobrać ze strony internetowej: https://www.ekuz.nfz.gov.pl/wypoczynek/wniosek-o-wydanie-ekuz;
  • wniosek o EKUZ można również złożyć w NFZ osobiście, wysłać go tradycyjną pocztą, mailem lub faksem lub za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej;
  • EKUZ można odebrać osobiście lub wskazać we wniosku adres, pod który ma zostać wysłana karta;
  • EKUZ jest wydawana z reguły w dniu złożenia wniosku (natomiast w okresie wzmożonych wyjazdów zagranicznych należy się liczyć z koniecznością oczekiwania w kolejce);
  • EKUZ jest bezpłatna;
  • do wypełnienia wniosku i/lub odebrania EKUZ można upoważnić pisemnie osobę trzecią. Upoważnienie jest przydatne szczególnie w sytuacji, gdy ważność EKUZ mija przed planowanym powrotem do kraju, a osoba przebywająca za granicą jest nadal ubezpieczona w NFZ.

Ważne informacje:

Dla osób wyjeżdżających turystycznie karta EKUZ wydawana jest na podstawie danych zawartych w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych (CWU), bez konieczności przedkładania dodatkowych dokumentów. Wyjątek stanowi konieczność okazywania dokumentu potwierdzającego fakt kontynuacji kształcenia dla dzieci powyżej 18 r.ż., zgłoszonych jako członek rodziny.
W przypadku uzasadnionej wątpliwości co do sytuacji ubezpieczeniowej osoby wnioskującej o EKUZ, oddział NFZ jest uprawniony do żądania aktualnych dokumentów potwierdzających ubezpieczenie, którymi są np. RMUA, legitymacja ubezpieczeniowa, zaświadczenie od pracodawcy, zgłoszenie do ubezpieczenia, potwierdzenie opłacenia składki .
Jeśli wniosek o EKUZ jest wysyłany do NFZ tradycyjną pocztą, zaleca się dołączenie aktualnego dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie, tak aby wątpliwość co do  statusu ubezpieczenia w CWU nie spowodowała wydłużenia czasu oczekiwania na  EKUZ.

Świadczenia w ramach EKUZ

O tym, jakie świadczenia zostaną nam udzielone na podstawie karty EKUZ decyduje lekarz biorąc pod uwagę przewidywaną długość pobytu pacjenta w danym państwie członkowskim UE/EFTA, jego stan zdrowia oraz charakter świadczeń. EKUZ uprawnia do korzystania ze świadczeń zdrowotnych w placówkach, które działają w ramach powszechnych systemów ochrony zdrowia. Należy pamiętać o tym, że w większości państw członkowskich UE/EFTA obowiązuje też system współpłacenia przez pacjenta, a więc pokrywania części kosztów leczenia z własnych środków finansowych. Na przykład w Czechach obowiązuje współpłacenie za uzyskane świadczenia medyczne, pobyt w szpitalu, wezwanie lekarza do domu i wydanie leku refundowanego przepisanego na receptę. Aby uniknąć obciążenia tymi kosztami wskazane jest wykupienie dodatkowego prywatnego ubezpieczenia.

Każde niezbędne leczenie, które jest możliwe jedynie w wyspecjalizowanych placówkach medycznych lub z udziałem wyspecjalizowanego personelu lub sprzętu, zasadniczo musi być przedmiotem wcześniejszego porozumienia pomiędzy ubezpieczonym a placówką gwarantującą leczenie. Taka procedura ma na celu zapewnienie dostępności leczenia podczas pobytu ubezpieczonego w państwie członkowskim UE/EFTA innym niż właściwe państwo członkowskie lub państwo miejsca zamieszkania.
Jeżeli w czasie podróży istnieje potrzeba skorzystania z dializ nerek, tlenoterapii, specjalnego leczenia astmy, chemioterapii lub echokardiografii, a także w przypadku przewlekłych chorób autoimmunologicznych, przed wyjazdem należy uzgodnić udzielenie tych świadczeń z placówką służby zdrowia w miejscu planowanego pobytu.

Pamiętajmy, że podczas pobytu na terenie krajów UE/EFTA należy korzystać z placówek, które działają w ramach powszechnych systemów ochrony zdrowia. Za leczenie prywatne będziemy musieli zapłacić we własnym zakresie.

Kto ma prawo do EKUZ?

Prawo do otrzymania EKUZ mają osoby ubezpieczone w Narodowym Funduszu Zdrowia (NFZ). Każda osoba ubezpieczona, także członek rodziny, otrzymuje własną kartę. Gdy za granicę wyjeżdża czteroosobowa rodzina, każdy jej członek, także dziecko, powinien zaopatrzyć się w EKUZ. Karta jest wydawana osobom wyjeżdżającym czasowo do innego państwa członkowskiego:

  • w celach turystycznych,
  • w celu odwiedzenia rodziny lub znajomych,
  • w celu podjęcia studiów,
  • pracownikom oddelegowanym do pracy za granicę przez polskiego pracodawcę na podstawie potwierdzonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokumentu A1.

EKUZ nie przysługuje osobom, które przestały podlegać polskiemu ustawodawstwu, np. w związku z podjęciem pracy w innym państwie członkowskim UE/EFTA oraz osobom, których ubezpieczenie wygasło w NFZ.

Ważność karty EKUZ

Kartę EKUZ ważną do 12 miesięcy będą mogły otrzymać osoby ubezpieczone1):

  • „zatrudnione”2),
  • prowadzące pozarolniczą i rolniczą działalność gospodarczą,
  • pobierające rentę,
  • studenci zgłoszeni do ubezpieczenia zdrowotnego przez uczelnię,
  • członkowie rodzin (w przypadku członka rodziny w wieku powyżej 18 lat - po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego prawo do świadczeń).

Kartę EKUZ ważną do 5 lat będą mogły otrzymać:

  • osoby pobierające świadczenia emerytalne.

Kartę EKUZ ważną do 2 miesięcy będą mogły otrzymać:

  • osoby bezrobotne zarejestrowane w Urzędzie Pracy,
  • niewymienione wcześniej osoby ubezpieczone.

1) Dwunastomiesięczny okres ważności EKUZ dotyczy osób ubezpieczonych, których obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego uważa się za spełniony zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

2) Dotyczy to osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt. 1 lit. a) f), g) oraz pkt. 2-15a), 32) i 35) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tj. m.in. osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, osoby duchowne, członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, funkcjonariusze służb mundurowych, funkcjonariusze ABW, AW, CBA, SKW, SWW, BOR, posłowie i senatorowie, sędziowie i prokuratorzy oraz ławnicy.

W innych przypadkach:

Kartę EKUZ ważną do 6 miesięcy będą mogły otrzymać:

  • kobiety w okresie ciąży lub porodu, posiadające obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo posiadające status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy oraz miejsce zamieszkania na terytorium RP;
  • dzieci i młodzież do 18 roku życia posiadające obywatelstwo polskie albo posiadające miejsce zamieszkania na terytorium RP, które uzyskały status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy (okres ważności karty kończy się z dniem ukończenia przez te osoby 18 roku życia);

Kartę EKUZ ważną do 90 dni będą mogły otrzymać:

  • osoby, które spełniają kryterium dochodowe do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej i otrzymały decyzję np. wójta, burmistrza (uprawnione na podstawie art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych);

Kartę EKUZ ważną do 42 dni będą mogły otrzymać:

  • kobiety w okresie połogu, posiadające obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Osoby wyjeżdżające do pracy w innym państwie członkowskim UE/EFTA, jak pracownicy delegowani, będą mogły otrzymać EKUZ na okres oddelegowania, wskazany na dokumencie A1/E101.

W przypadku uzyskania przez oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia informacji o utracie prawa wnioskodawcy do świadczeń finansowanych ze środków publicznych, okres ważności, na jaki wydana ma być EKUZ, nie może być dłuższy niż okres przysługującego wnioskodawcy uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Oznakowania kart EKUZ w alfabecie Braille'a

NFZ wprowadził ułatwienia dla osób niewidomych i niedowidzących w posługiwaniu się EKUZ poprzez możliwość dodatkowego oznakowania karty napisem "EKUZ" w alfabecie Braille'a. Oddziały Wojewódzkie NFZ zostały wyposażone w specjalne naklejki zawierające skrót EKUZ w alfabecie Braille'a. Na wniosek osoby zainteresowanej będą one umieszczane na rewersie karty w jej prawej górnej części.

Ważne!

Okres ważności karty liczony będzie od dnia złożenia wniosku o wydanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego w NFZ. Wyjeżdżając za granicę warto pamiętać również o ubezpieczeniu komercyjnym, gdyż EKUZ nie zapewnia pokrycia kosztów transportu medycznego do Polski oraz niektórych opłat za świadczenia medyczne czy ratownictwo górskie oraz kosztów współpłacenia pacjenta.

Wypoczynek bez EKUZ

W przypadku, gdy podczas pobytu tymczasowego/turystycznego na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA będziemy musieli skorzystać ze świadczeń zdrowotnych, a nie zabraliśmy ze sobą karty EKUZ mamy możliwość uzyskania Certyfikatu Tymczasowo Zastępującego EKUZ. W celu uzyskania tego dokumentu musimy skontaktować się z naszym oddziałem wojewódzkim NFZ w kraju i przesłać podpisany wniosek o wydanie EKUZ.

Więcej informacji można znaleźć tutaj - wypoczynek z EKUZ

Na ratunek – adresy i telefony

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

Narodowy Fundusz Zdrowia przypomina na jakich zasadach dzieci mogą korzystać z leczenia w ramach publicznych środków.

Zgłoś dziecko do ubezpieczenia

Przypominamy, że rodzice podlegający ubezpieczeniu zdrowotnemu mają obowiązek zgłosić do ubezpieczenia swoje dzieci. Może to uczynić oboje rodziców. W tym celu powinni poinformować swojego płatnika składek (najczęściej pracodawcę) o członkach rodziny, których chcą zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego.  Zgłoszenie powinno zostać dokonane niezwłocznie, np. po narodzinach dziecka.

Jeżeli żaden z rodziców nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego lub nie jest osobą uprawnioną do świadczeń na podstawie innych przepisów, do ubezpieczenia zdrowotnego mogą zgłosić dziecko np. ubezpieczeni dziadkowie.

Warto pamiętać, że w przypadku zmiany pracodawcy członkowie rodziny zostaną wyrejestrowani z ubezpieczenia, dlatego należy ponowić zgłoszenie u nowego pracodawcy.

Opieka medyczna w dzień i w nocy

Lekarze, pielęgniarki i położne w poradniach POZ opiekują się dziećmi w dni powszednie od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 18.00, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.

Poradnie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej udzielają pomocy od poniedziałku do piątku w godz. od 18.00 do 8.00 następnego dnia oraz całodobowo w soboty, niedziele i święta.

W razie nagłego pogorszenia stanu zdrowia, dziecko, bez względu na miejsce zamieszkania, może skorzystać z pomocy w każdej poradni nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, tam, gdzie ma najbliżej.

Pamiętaj o bilansach zdrowia

Bilans zdrowia to jedno z najważniejszych badań profilaktycznych, które pozwala wykryć nie tylko wady postawy, płaskostopie, wady wymowy ale także np. zespół leniwego oka – schorzenie, które trzeba leczyć pilnie u dzieci, które rozpoczynają naukę czytania.

Terminy wykonywania badań przesiewowych i bilansów zdrowia oraz zakres przeprowadzanych badań określa Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Kiedy zgłosić się z dzieckiem do lekarza POZ na bilans? 

Szczepienia ochronne

W Polsce szczepienia obowiązkowe są realizowane według kalendarza szczepień u pacjentów do 19 roku życia oraz u osób szczególnie narażonych (np. studentów medycyny, pracowników ochrony zdrowia).

Obecnie do grupy szczepień obowiązkowych należą szczepienia przeciwko: gruźlicy, błonicy, krztuścowi, polio (poliomyelitis), odrze, śwince, różyczce, tężcowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW typu B) oraz zakażeniom przeciwko Haemophilus influenzae typu B (Hib). W przypadku osób z grup podwyższonego ryzyka także przeciwko: pneumokokom, ospie wietrznej, błonicy, tężcowi i wściekliźnie.

Szczepienia obowiązkowe u dzieci i młodzieży do ukończenia 19 roku życia realizowane są bezpłatnie przez lekarzy POZ, jednak jeśli rodzic zdecyduje się zastosować inne szczepionki niż te, które są refundowane, poniesie koszt ich zakupu.

Dziecko u stomatologa i ortodonty

Do stomatologa można pójść już z półrocznym malcem – stomatolog poinstruuje jak dbać o higienę pierwszych ząbków.

Świadczenia stomatologiczne dla dzieci i młodzieży

Dzieciom i młodzieży do 18. roku życia przysługują, między innymi:

  • badanie lekarskie kontrolne (trzy razy w roku kalendarzowym);
  • zabezpieczenie lakiem bruzd zębów szóstych w ramach profilaktyki – do ukończenia ósmego roku życia;
  • lakierowanie wszystkich zębów stałych;
  • plomby światłoutwardzalne (tzw. białe) od „trójki” do „trójki”;
  • impregnacja zębiny zębów mlecznych;
  • całkowite opracowanie i odbudowa ubytku zęba mlecznego;
  • kosmetyczne pokrycie niedorozwoju szkliwa w zębach stałych;
  • leczenie endodontyczne (kanałowe) wszystkich zębów oraz zakażonych zębów
  • leczenie chorób przyzębia;
  • zabiegi chirurgiczne, takie jak: operacyjne odsłonięcie zatrzymanego zęba, operacyjne usunięcie zawiązków zębów ze wskazań ortodontycznych, resekcja wierzchołka korzenia zębów przednich.

Oprócz świadczeń z zakresu profilaktyki stomatologicznej, do których należą lakierowanie zębów stałych, lakowanie bruzd zębów szóstych i impregnacja zębiny, dzieciom dodatkowo przysługuje profesjonalna profilaktyka próchnicy w ramach  kompleksowych, profilaktycznych  świadczeń stomatologicznych, udzielanych w terminach zbieżnych z terminami pediatrycznych badań bilansowych (w drugim, czwartym, piątym, szóstym, siódmym, dziesiątym, dwunastym, piętnastym i szesnastym roku życia.).

W ramach bezpłatnego leczenia ortodontycznego wad zgryzu małemu pacjentowi przysługuje:

  • leczenie z zastosowaniem aparatu ruchomego – do końca 12. roku życia;
  • kontrola wyników leczenia po jego zakończeniu – w okresie retencji do ukończenia 13. roku życia;
  • zdjęcie pantomograficzne (czyli zdjęcie wszystkich zębów) – jeden raz w trakcie całego leczenia ortodontycznego – na takie zdjęcie skierowanie wydaje lekarz ortodonta i wskazuje, gdzie wykonać je bezpłatnie;
  • naprawa aparatu – do ukończenia 13. roku życia.

Do 18. roku życia w ramach leczenia ortodontycznego przysługuje:

  • badanie lekarskie stomatologiczne z instruktażem higieny jamy ustnej,
  • badanie przez lekarza specjalistę,
  • proteza dziecięca częściowa i proteza dziecięca całkowita (dla dzieci, które mają ubytki w zębach stałych lub mlecznych - protezę wykonuje ortodonta),
  • korekcyjne szlifowanie zębów.

Aparat ortodontyczny ruchomy do 12 roku życia jest bezpłatny i placówki nie mogą pobierać za niego żadnych opłat ani dopłat. NFZ nie refunduje aparatów stałych.

źródło - Biuro Komunikacji Społecznej

Wczesne wykrywanie raka piersi

Kto może korzystać z programu
Program adresowany jest do kobiet w wieku 50-69 lat (rocznikowo), które nie korzystały z badania mammograficznego w ciągu ostatnich 24 miesięcy oraz do tych, które otrzymały pisemne wskazanie do wykonania ponownego badania mammograficznego po upływie 12 miesięcy.
Powodem ponownego badania mogą być czynniki ryzyka: rak piersi wśród członków rodziny (u matki, siostry lub córki) oraz mutacje w obrębie genów BRCA 1 lub/i BRCA 2.
Badanie mammograficzne jest bezpłatne, nie wymaga skierowania. Kobieta może się zgłosić na nie sama.
Na badanie należy przynieść poprzednio wykonane zdjęcia mammograficzne, aby porównać poprzednie wyniki.

Kryterium wykluczające
Programem nie mogą być objęte kobiety, u których wcześniej zdiagnozowano w piersi zmiany nowotworowe o charakterze złośliwym.

Świadczenia zdrowotne na poszczególnych etapach realizacji programu profilaktyki raka piersi
I. Etap podstawowy: mammografia

Badanie mammograficzne obejmuje wykonanie dwóch zdjęć każdej piersi oraz opis badania. Wydanie wyniku powinno nastąpić w ciągu 15 dni roboczych od daty wykonania badania. W przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań, lekarz kieruje pacjentkę do etapu pogłębionej diagnostyki i informuje ją, gdzie takie badania są wykonywane.
W przypadku udzielania świadczeń w mammobusie, stanowisko postojowe mammobusu musi być zaplanowane tak, aby podczas udzielania świadczeń zapewnić pacjentkom odpowiednie zaplecze socjalne (szatnia/przebieralnia, dostęp do toalety itp.).

Tryb wydawania wyników badań:

  • prawidłowy wynik badania, przy braku czynników ryzyka, może być przekazany pacjentce za pośrednictwem poczty, z zaleceniem ponownego zgłoszenia się na  badanie po 24 miesiącach;
  • prawidłowy wynik badania, przy współistniejących czynnikach ryzyka określonych w programie, może być przekazany pacjentce za pośrednictwem poczty, z zaleceniem zgłoszenia się na kolejne badanie po 12 miesiącach;
  • w przypadku nieprawidłowego wyniku badania wykonanego w warunkach stacjonarnych, pacjentkę informuje się o konieczności dalszej diagnostyki; jeśli nie zgłosi się po wyniki w ciągu 3 miesięcy, otrzymuje wezwanie do ich odbioru;
  • w przypadku nieprawidłowego wyniku badania wykonanego w mammobusie, pacjentkę informuje się (pisemnie i/lub telefonicznie) o konieczności dalszej diagnostyki; całą dokumentację przekazuje się pacjentce lub - w porozumieniu z nią - świadczeniodawcy wykonującemu pogłębioną diagnostykę;
  • w przypadku nieprawidłowego wyniku badania i braku możliwości skontaktowania się z pacjentką lub braku odpowiedzi pacjentki na wezwanie, kopię dokumentacji wysyła się do jej lekarza POZ wraz z prośbą o interwencję; informację o przynależności pacjentki do lekarza POZ można uzyskać z systemu informatycznego udostępnionego przez NFZ lub z oddziału wojewódzkiego Funduszu.

II. Etap pogłębionej diagnostyki
Etap pogłębionej diagnostyki obejmuje:

  1. poradę lekarską: badanie fizykalne, skierowanie na niezbędne badania w ramach realizacji programu, ocenę wyników przeprowadzonych badań i postawienie rozpoznania.
  2. wykonanie mammografii uzupełniającej i/lub wykonanie USG piersi; decyzję o wykonaniu USG piersi podejmuje lekarz, biorąc pod uwagę m.in.: wynik mammografii, wynik badania palpacyjnego, strukturę gruczołu sutkowego, stosowanie hormonalnej terapii zastępczej, konieczność zróżnicowania między guzem litym a torbielą sutka
  3. wykonanie biopsji cienkoigłowej/gruboigłowej pod kontrolą technik obrazowych z badaniem cytologicznym/ histopatologicznym pobranego materiału
  4. podjęcie decyzji dotyczącej dalszego postępowania i potwierdzenie jej wystawieniem skierowania na dalszą diagnostykę lub leczenie

Wskazanie dalszych procedur diagnostycznych i leczniczych
Kobiety, u których rozpoznano raka piersi lub inne schorzenia wymagające leczenia specjalistycznego, są kierowane (poza programem) na dalszą diagnostykę lub leczenie, do świadczeniodawców posiadających z NFZ umowy w odpowiednich rodzajach świadczeń.

Cel programu
Celem realizacji programu jest obniżenie wskaźnika umieralności z powodu raka piersi do poziomu osiągniętego w przodujących w tym zakresie krajach Unii Europejskiej oraz podniesienie poziomu wiedzy kobiet na temat profilaktyki raka sutka i wprowadzenie na terenie całego kraju zasad postępowania diagnostycznego.

Opis problemu zdrowotnego
Rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym u kobiet. Stanowi około 20% wszystkich zachorowań na nowotwory złośliwe u Polek. Występuje częściej po menopauzie. Ryzyko zachorowania wzrasta po 50 roku życia.
Obserwacja częstości zachorowań w poszczególnych grupach wiekowych wykazała, że znaczący wzrost zachorowań występował w przedziale wiekowym od 50 do 69 roku życia.

Czynniki ryzyka

  • Wiek 50-69
  • Rak piersi wśród członków rodziny (stopień ryzyka zależy od liczby przypadków w rodzinie i stopnia pokrewieństwa z chorą osobą)
  • Mutacje stwierdzone w genach BRCA 1 lub/i BRCA 2
  • Wczesna pierwsza miesiączka przed 12 rokiem życia
  • Późna menopauza po 55 roku życia
  • Urodzenie dziecka po 35 roku życia
  • Bezdzietność
  • Poprzednie leczenie z powodu raka piersi*
  • Leczenie z powodu innych schorzeń piersi

Przyczyny istnienia problemu zdrowotnego
Etiologia raka sutka nadal nie jest dostatecznie jasna. Ponadto ten sam nowotwór może być indukowany przez kilka, a nawet kilkanaście czynników kancerogennych. Coraz częściej jednak w ryzyku zachorowania na raka piersi wskazuje się uwarunkowania genetyczne: w Polsce około 10 % przypadków raka piersi występuje u kobiet, u których stwierdza się mutacje w obrębie genów, najczęściej w BRCA1.
Najważniejsze jest wykrycie nowotworu w jak najwcześniejszym stadium rozwoju. Badaniem umożliwiającym rozpoznanie zmian patologicznych w utkaniu piersi jest mammografia. W grupie kobiet w wieku 50-69 lat, które miały wykonywane badania mammograficzne co rok lub co 2 lata, nastąpiło zmniejszenie umieralności o 25-30%.
Rekomendowane jest wykonywanie mammografii w 2 projekcjach: co 2 lata u kobiet w wieku 50-69 lat z grupy niskiego ryzyka, co rok u kobiet z grupy wysokiego ryzyka.

 

Profilaktyka raka szyjki macicy

Kto może korzystać z programu
Program profilaktyki raka szyjki macicy adresowany jest do kobiet w wieku 25-59 lat, które nie wykonały badania cytologicznego w ciągu ostatnich 3 lat. U kobiet obciążonych czynnikami ryzyka: zakażonych wirusem HIV, przyjmujących leki immmunosupresyjne, zakażonych HPV - typem wysokiego ryzyka, badanie jest wykonywane co 12 miesięcy.
Profilaktyczne badanie cytologiczne można wykonać w:

  • każdym gabinecie ginekologicznym, który udziela świadczeń w ramach umowy z NFZ;
  • w gabinecie położnej POZ, która podpisała z Funduszem umowę w tym zakresie.

W celu wykonania badania profilaktycznego nie jest wymagane skierowanie. Kobiety młodsze niż 25 lat i starsze niż 59 lat, mogą skorzystać z badania cytologicznego w ramach porady udzielonej przez lekarza specjalistę.

Świadczenia zdrowotne na poszczególnych etapach realizacji programu profilaktyki raka szyjki macicy
I. Etap podstawowy - cytologia
Etap podstawowy to pobranie materiału do przesiewowego badania cytologicznego. Świadczenie to jest realizowane w poradni ginekologiczno-położniczej. Materiał jest następnie przesyłany do pracowni cytologicznej w celu dokonania oceny preparatu.

II. Etap diagnostyczny
Etap diagnostyczny polega na ocenie mikroskopowej materiału cytologicznego w pracowni cytologicznej wyłonionej w drodze konkursu ofert. Po zbadaniu preparatu wynik jest przesyłany do poradni, która pobrała materiał do badania.

III. Etap pogłębionej diagnostyki
Jeżeli wynik badania cytologicznego jest nieprawidłowy, lekarz ginekolog-położnik stosuje odpowiednie leczenie lub kieruje pacjentkę na dalszą diagnostykę, którą jest badanie kolposkopowe, wykonywane w ramach Programu. W przypadku konieczności zweryfikowania obrazu kolposkopowego, pobierane są celowane wycinki do badania histopatologicznego. Na tej podstawie podejmowane są decyzje dotyczące dalszego postępowania diagnostyczno-leczniczego: skierowanie do leczenia lub określenie terminu kolejnego badania cytologicznego.

Wskazanie dalszych procedur diagnostycznych i leczniczych
Kobiety, u których rozpoznano raka szyjki macicy lub inne schorzenia wymagające leczenia specjalistycznego, zostają skierowane (poza programem) na dalszą diagnostykę lub leczenie do świadczeniodawców posiadających z NFZ umowy w odpowiednich rodzajach świadczeń.

Opis problemu zdrowotnego
Rak szyjki macicy jest szóstym, co do częstości, nowotworem u kobiet w  Polsce.
Badania przesiewowe w kierunku wykrywania raka szyjki macicy polegają na wykonywaniu badań cytologicznych wymazów z ujścia zewnętrznego kanału i z tarczy szyjki macicy. Skrining cytologiczny, ze względu na niski koszt i wysoką skuteczność, jest najpopularniejszą metodą badań przesiewowych. W wyniku przeprowadzenia badania cytologicznego można wykryć zmiany przedrakowe i raka we wczesnym okresie zaawansowania choroby.
W przypadku stwierdzenia zmian o charakterze dysplastycznym należy w celu weryfikacji wstępnego rozpoznania wykonać badanie kolposkopowe z celowanym pobraniem wycinków do badania histopatologicznego.

Główne czynniki ryzyka raka szyjki macicy

  • infekcje wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV);
  • wiek (zachorowalność zwiększa się wraz z wiekiem, szczyt zachorowań przypada pomiędzy 45 a 55 r. ż.)
  • wczesne rozpoczęcie życia seksualnego;
  • duża liczba partnerów seksualnych;
  • duża liczba porodów;
  • niski status społeczny i ekonomiczny;
  • palenie papierosów;
  • stwierdzona wcześniej zmiana patologiczna w badaniu cytologicznym;
  • partnerzy seksualnie niemonogamiczni, z infekcją HPV (ryzyko zachorowania wzrasta 20-krotnie).

Efektywność skriningu
Niezbędnym warunkiem efektywności skriningu cytologicznego jest jego masowość, szacuje się bowiem, że dopiero przy objęciu badaniami przesiewowymi 75% populacji można uzyskać 25% spadek umieralności. Badania naukowe dowodzą, iż 1,5% - 2% rozmazów cytologicznych prezentuje nieprawidłowości wymagające dalszych procedur diagnostycznych.

 

Profilaktyka chorób układu krążenia

Program kierowany jest do osób, które:

  • w tym roku kalendarzowym mają 35, 40, 45, 50, 55 lat;
  • są obciążone czynnikami ryzyka (palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia gospodarki lipidowej, niska aktywność ruchowa, nadwaga i otyłość, upośledzona tolerancja glukozy, nadmierny stres, nieracjonalne odżywianie się, wiek);
  • u których nie została dotychczas rozpoznana choroba układu krążenia;
  • które w okresie ostatnich 5 lat nie korzystały ze świadczeń udzielanych w ramach programu profilaktyki CHUK także u innych świadczeniodawców.

Świadczenia w ramach programu udzielane są bez skierowania, przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, do którego ubezpieczony jest zadeklarowany.
Lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem oraz kieruje go na badania pozwalające określić kategorię ryzyka choroby układu krążenia.

Karta badania profilaktycznego obejmuje takie informacje, jak:

  • obciążenia rodzinne (zawał serca, udar mózgu u ojca przed 55 r.ż.; u matki przed 60 r.ż.);
  • palenie papierosów;
  • przyjmowanie leków hipotensyjnych, hipolipemizujących (statyna, fibrat);
  • wykonywanie ćwiczeń fizycznych trwających powyżej 30 minut;
  • wyniki badania fizykalnego;
  • wynik oceny BMI;
  • pomiary ciśnienia tętniczego;
  • wyniki badań biochemicznych: cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, trójglicerydy, glukoza na czczo.

Na tej podstawie lekarz dokonuje oceny ryzyka chorób układu krążenia oraz wskazuje zalecenia dla pacjenta: edukację lub dalszą diagnostykę i leczenie w poradni specjalistycznej.

Czynniki ryzyka i podział na kategorie ryzyka chorób układu krążenia:

  • płeć męska oraz kobiety po menopauzie;
  • mężczyźni > 45 lat, kobiety > 55 lat;
  • palenie tytoniu powyżej 1 papierosa dziennie;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • zaburzenia lipidowe: stężenie cholesterolu całkowitego, triglicerydów;
  • cukrzyca;
  • otyłość;
  • mała aktywność fizyczna (np. spacery, marsze, bieganie, jazda na rowerze, pływanie, aerobik) rzadziej niż 3 razy w tygodniu po 30 minut.
  • Oddziałując na czynniki ryzyka można uzyskać obniżenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia.

 

Cele ogólne i szczegółowe programu:
Choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów w Polsce i na świecie. Umieralność w Polsce z tego powodu należy do najwyższych w Europie. Badania epidemiologiczne i socjomedyczne pokazują, że ważną rolę w rozwoju chorób układu krążenia odgrywają niektóre wzorce zachowań składające się na współczesny styl życia - czynniki ryzyka.

 

  • cel główny: obniżenie o ok. 20 % zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia populacji objętej programem poprzez wczesne wykrywanie, redukcję występowania i natężenia czynników ryzyka,
  • cele dodatkowe:
    < >zwiększenie wykrywalności i skuteczności leczenia chorób układu krążenia,wczesna identyfikacja osób z podwyższonym ryzykiem chorób układu krążenia,
  • promocja zdrowego stylu życia: niepalenia, prawidłowego odżywiania się, aktywności fizycznej.

 

 

Profilaktyka gruźlicy

Kto może korzystać z programu
Program adresowany jest do osób dorosłych, nie posiadających w dotychczasowym wywiadzie rozpoznanej gruźlicy, w tym - w szczególności:

  • osób, które miały bezpośredni kontakt z osobami z już rozpoznaną gruźlicą lub,
  • osób, u których stwierdza się przynajmniej jedną z następujących okoliczności usposabiających: bezrobotny, niepełnosprawny, obciążony długotrwałą chorobą, obciążony problemem alkoholowym i/lub narkomanią, bezdomny.

Program realizują pielęgniarki POZ wobec osób zadeklarowanych na ich listę. Najważniejsza jest tu znajomość środowiska świadczeniobiorców, która umożliwia pielęgniarce dotarcie do osób szczególnie zagrożonych chorobą. Programem mogą być objęci także świadczeniobiorcy, którzy samodzielnie zgłoszą się do gabinetu pielęgniarki poz.

Na czym polega program
W ramach programu pielęgniarka POZ przeprowadza ankietę w celu wstępnej oceny stanu zagrożenia gruźlicą płuc oraz skierowania do dalszej diagnostyki i leczenia w poradni specjalistycznej.
Ankieta jest poufna, zawiera informacje dotyczące m.in.: warunków mieszkaniowych, ewentualnego kontaktu z osobami chorymi na gruźlicę, narażenia na kontakt z  azbestem, sadzą, smołą, spalinami i surowcami gumowymi, cukrzycy, przewlekłej niewydolności nerek, odżywiania się, chorób krwi, palenia papierosów, nadużywania alkoholu, uzależnienia od narkotyków, dolegliwości typu: utrzymujący się ponad 3 tygodnie - przewlekły kaszel, krwioplucie, duszność, osłabienie, stany podgorączkowe, ból w klatce piersiowej, nocne poty, nawracające zakażenia układu oddechowego, gwałtownej utraty wagi ciała, przyjmowania leków osłabiających odporność (leki immunosupresyjne, sterydy).
Na podstawie ankiety oceniany jest poziom ryzyka zachorowania na gruźlicę. W razie stwierdzenia podwyższonego ryzyka zachorowania na gruźlicę, pacjent jest kierowany do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej a następnie w razie potrzeby na dalszą diagnostykę i ewentualne leczenie do Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc.

Opis problemu zdrowotnego
Gruźlica jest chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterię - prątek gruźlicy. Źródłem zakażenia jest najczęściej chory na gruźlicę - prątkujący. Osoba chora na gruźlicę podczas kaszlu, kichania, odkrztuszania /odpluwania/ głośnego śmiechu, mówienia, wydala prątki wraz z kropelkami śluzu.
Zakażenie drogą powietrzną, zwane też zakażeniem inhalacyjnym (kropelkowym) jest najczęstszym sposobem zakażenia. Jeden nie leczony chory prątkujący zakaża w ciągu roku średnio od 10 do 15 osób.
Gruźlica klasyfikowana jest jako choroba społeczna, a więc związana z warunkami bytowania: życia (mieszkanie, odżywienie), pracy i wypoczynku. Przyczyną rozwoju choroby u zakażonego, jest osłabienie sił obronnych organizmu.
Najczęstszymi czynnikami zewnętrznymi osłabiającymi organizm ludzki są: niedożywienie oraz złe warunki mieszkaniowe.
Do czynników wewnętrznych sprzyjających zachorowaniu na gruźlicę należą: zakażenie HIV, cukrzyca, choroby nowotworowe, choroby krwi, schyłkowa niewydolność nerek, leczenie
immunosupresyjne np. w stanach po transplantacji, pylica płuc, leczenie sterydami przez okres dłuższy niż 3 tygodnie w dawce powyżej 15mg/dobę, szybka utrata masy ciała.
Wzrastająca, w niektórych województwach, liczba zachorowań na gruźlicę, wymaga działań w zakresie ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby. Wczesne wykrycie choroby i natychmiastowe, prawidłowo prowadzone leczenie chorego sprawia, że już po miesiącu pacjent przestaje być zaraźliwy dla otoczenia.

Cele ogólne i szczegółowe programu:

  • Cele główne:< >zmniejszenie wskaźnika zachorowalności na gruźlicę,objęcie wczesną opieką świadczeniobiorców chorych na gruźlicę,
  • zmniejszenie wskaźnika śmiertelności na gruźlicę.
  • Cele pośrednie:
    • podniesienie świadomości społecznej poprzez edukację zdrowotną w zakresie informacji o źródłach i drogach zakażenia, czynnikach wpływających na  ryzyko zachorowania na gruźlicę, skutkach zdrowotnych i społecznych choroby, danych epidemiologicznych właściwego terenu, ośrodkach medycznych prowadzących terapię oraz podstawach prawnych obowiązku leczenia,
    • zwiększenie dostępności do świadczeń pielęgniarki środowiskowej oraz poradni specjalistycznych - gruźlicy i chorób płuc.

     

 

Profilaktyka chorób odtytoniowych (w tym POCHP)

Program adresowany jest do osób powyżej 18 r.ż. palących papierosy, w tym - w zakresie diagnostyki POChP - w szczególności do kobiet i mężczyzn pomiędzy 40 a 65 rokiem życia, którzy nie mieli wykonanych badań spirometrycznych w ramach programu profilaktyki POChP w ciągu ostatnich 36 miesięcy, u których nie zdiagnozowano wcześniej, w sposób potwierdzony badaniem spirometrycznym, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli lub rozedmy.

Jak skorzystać z badań?
Bezpłatne badania w ramach programu można wykonać w zakładach opieki zdrowotnej, które podpisały z NFZ umowę na realizację programu. Wystarczy zgłosić się osobiście lub umówić na wizytę telefonicznie. Skierowanie nie jest potrzebne. Z badań mogą korzystać wszystkie osoby ubezpieczone w NFZ, które mieszczą się w grupie wiekowej i nie wykonywały badań spirometrycznych w ciągu ostatnich trzech lat.

Opis programu:
W Polsce palenie tytoniu jest szeroko rozpowszechnione i znacząco wpływa na jakość oraz długość życia. Pali ok. 9 milionów dorosłych Polaków. Skala i niekorzystne wzory palenia tytoniu w Polsce doprowadziły do epidemii chorób odtytoniowych i pogorszenia się stanu zdrowia społeczeństwa. Umieralność na nowotwory płuc, chorobę występującą prawie wyłącznie u palaczy tytoniu, jest w Polsce na jednym z najwyższych poziomów na świecie. Palenie jest odpowiedzialne za ok. 40% przedwczesnych zgonów w populacji mężczyzn, a corocznie z powodu schorzeń odtytoniowych umiera przedwcześnie ok. 50 tys. Polaków. Jednym z najczęściej występujących schorzeń, którego etiologia związana jest bezpośrednio z ekspozycją na dym tytoniowy jest przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP) - przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc. Szacuje się, że w Polsce na POCHP choruje 2 miliony osób, co stanowi 5% społeczeństwa. Jej jedynym objawem przez wiele lat jest przewlekły kaszel. POCHP prowadzi do niedotlenienia organizmu, a w niektórych przypadkach nawet do śmierci. Chory traci rezerwy oddechowe trzy razy szybciej niż osoba zdrowa. Każdy palacz papierosów między 40 a 50 rokiem życia powinien sprawdzić, czy jego płuca zachowują zdrowie czy też starzeją się przedwcześnie. Najlepszy sposobem na sprawdzenie rezerw czynnościowych naszych płuc jest badanie spirometryczne. Badanie to jest proste, niebolesne i trwa około 5 minut. Nieprawidłowy wynik spirometrii oznacza potrzebę badania lekarskiego i rozpoczęcia leczenia, dzięki któremu można wrócić do zdrowia.

Cele programu:

  • cele główne:
    • zmniejszenie zachorowalności na schorzenia odtytoniowe, w tym ograniczenie zachorowalności, inwalidztwa i umieralności z powodu POChP poprzez kompleksowe działania edukacyjno-diagnostyczne i terapeutyczne w grupach wysokiego ryzyka;
  • cele dodatkowe:
  • poprawa świadomości w zakresie szkodliwości palenia oraz metod zapobiegania i leczenia uzależnienia od tytoniu, w tym upowszechnienie wiedzy o POChP, czynnikach jej ryzyka oraz zdrowotnych i społecznych skutkach choroby,
  • wczesne wykrywanie POChP i innych chorób odtytoniowych oraz poprawa dostępności do specjalistycznego leczenia uzależnienia od tytoniu i chorób płuc,
  • poprawa skuteczności leczenia chorób odtytoniowych, w szczególności, chorób układu oddechowego, chorób układu krążenia i chorób nowotworowych, u pacjentów uzależnionych od tytoniu,
  • zmniejszenie kosztów leczenia chorób odtytoniowych.

W ramach programu realizowane są kolejno następujące świadczenia:

  1. zapoznanie pacjenta z założeniami programu i zebranie wywiadu dotyczącego palenia tytoniu. Wykonanie badań lekarskich i diagnostycznych: badanie przedmiotowe (pomiar masy ciała, wzrostu, ciśnienia tętniczego krwi), badanie fizykalne oraz - w przypadku osób palących papierosy zakwalifikowanych do działań w zakresie profilaktyki POCHP - dodatkowo wykonywane jest badanie spirometryczne.
  2. udzielenie porady lekarskiej: w tym m.in. edukacja dotycząca skutków zdrowotnych palenia tytoniu; porada antynikotynowa z zaplanowaniem terapii odwykowej; prowadzenie terapii odwykowej.
  3. w przypadku wykrycia nieprawidłowości kieruje się pacjenta na dalszą diagnostykę.

 

Aktualności dla Pacjenta

Problemy z dostępnością do świadczeń zgłoś na infolinii NFZ

06.11.2020
Pacjencie, każdy przypadek ograniczonego dostępu do świadczeń medycznych, zgłoś na infolinii Narodowego Funduszu Zdrowia.

NFZ wysłał już aneksy do umów POZ na I półrocze 2021 roku

28.10.2020
Oddziały wojewódzkie NFZ wysłały do świadczeniodawców POZ aneksy do umów na okres od 1 stycznia do 30 czerwca przyszłego roku.

Uzdrowiska zawieszają czasowo swoją działalność

Ważne!
24.10.2020
komunikat do pacjentów wyjeżdżających do sanatoriów

Ponad pół tysiąca punktów pobrań wymazów w Polsce

23.10.2020
Już w 530 punktach w Polsce można pobrać wymaz na obecność wirusa SARS-CoV-2. Ich liczba systematycznie rośnie, wraz ze zwiększonym zapotrzebowaniem na wykonanie testów. W ciągu tygodnia powstało 61 nowych punktów. Zobacz, jak przygotować się do badania.

Więcej mobilnych punktów wymazów

15.10.2020
Obecnie mamy 465 punktów pobrań wymazów na obecność wirusa SARS-CoV-2. Codziennie liczba ta rośnie, wraz ze zwiększonym zapotrzebowaniem na wykonywanie testów. Tylko ciągu ostatnich 5 dni przybyło w Polsce ponad 20 punktów. Sprawdź szczegóły.

Komunikat dla świadczeniodawców

08.09.2020
Komunikat dotyczący listy oczekujących na świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej

Narodowy Fundusz Zdrowia podpowiada, jak bezpiecznie żyć w czasie COVID-19

07.09.2020
NFZ rozpoczął emisję cyklu filmów edukacyjnych „Bezpieczni w czasie epidemii”. Każdy z 10 odcinków dotyczy właściwych zachowań w różnych obszarach codziennego życia w dobie pandemii

Fundusze Europejskie w walce z COVID-19 - pomoc dla ZOL-i, ZPO, Hospicjów oraz DPS-ów

04.08.2020
Informacje o projekcie „Zapewnienie bezpieczeństwa i opieki pacjentom oraz bezpieczeństwa personelowi zakładów opiekuńczo-leczniczych, domów pomocy społecznej, zakładów pielęgnacyjno-opiekuńczych i hospicjów na czas COVID-19”

Specjalny zespół przygotuje plan przywrócenia pełnego dostępu do świadczeń po pandemii COVID-19

07.07.2020
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia powołał grupę ekspertów, która zajmie się opracowaniem mapy drogowej powrotu do pełnej dostępności świadczeń medycznych dla pacjentów, po czasie epidemii.

Pacjencie, oceń wizytę u swojego lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w czasie epidemii Covid-19

06.07.2020
Sytuacja związana z epidemią Covid-19 rozpowszechniła teleporady i wideoporady oraz zmieniła organizację wizyt osobistych w POZ. Od 6 lipca do osób, które skorzystały z porady lekarza pierwszego kontaktu, mogą zadzwonić ankieterzy na zlecenie NFZ.
Zobacz szczegóły