Dla Świadczeniodawcy

Informacje dla świadczeniodawców realizujących przepisy o koordynacji

Osoby ubezpieczone w innym państwie UE lub EFTA mają prawo do takich samych świadczeń w Polsce jak osoby ubezpieczone w Polsce, udzielanych na takich samych zasadach.

Leczenie może być realizowane wyłącznie przez tych świadczeniodawców, którzy zawarli umowę z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Osoby, które chcą skorzystać z leczenia, muszą potwierdzić swoje prawo do leczenia odpowiednimi dokumentami unijny.

Zakres leczenia, jakiego można udzielić danej osobie, zależy od celu jej pobytu w Polsce i wynika z dokumentu unijnego, jaki uprawnia ją do leczenia.

Ulotka informacyjna dla polskich świadczeniodawców o zasadach udzielania rzeczowych świadczeń zdrowotnych pacjentom unijnym

 

 

 

Rodzaj dokumentu, na podstawie którego dana osoba ma prawo do leczenia, zależy od charakteru jej pobytu w Polsce oraz celu przyjazdu.

Wyróżniamy:

  • pobyt czasowy w Polsce, którego celem jest:
    • wyłącznie czasowa wizyta, bez zmiany miejsca zamieszkania (np. przyjazd turystyczny, do rodziny, w celu nauki),
    • leczenie planowane,
    • kontynuacja leczenia rozpoczętego przez emerytowanego pracownika przygranicznego, który pracował w Polsce i tutaj rozpoczął leczenie,
  • pobyt stały w Polsce, którego celem jest przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.

 

POBYT CZASOWY

Pobyt czasowy nie jest związany z przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski. Nie jest jednak ograniczony w czasie i może trwać od kilku dni do kilkunastu miesięcy, a nawet dłużej.

Dokumenty potwierdzające prawo do świadczeń

  • EKUZ lub Certyfikat tymczasowo zastępujący EKUZ – przy pobycie turystycznym, wizycie u rodziny lub nauce,
  • jeden z dokumentów: S2/E112, DA1/E123 – przy leczeniu planowanym,
  • dokument S3 – przy kontynuacji leczenia przez emerytowanego pracownika przygranicznego

Zakres leczenia

Zakres leczenia z EKUZ jest ograniczony. Osoba z EKUZ ma prawo tylko do leczenia:

  • niezbędnego i nieplanowanego,
  • w ra­mach publicznego systemu opieki zdrowotnej,
  • na tych samych zasadach jak osoby ubezpieczone w NFZ.

O tym, czy leczenie jest niezbędne, decyduje lekarz. Bierze pod uwagę stan zdrowia pacjenta oraz planowany czas trwania pobytu. Nie można zmuszać pacjenta do powrotu do kraju, w którym jest ubezpieczony, na kontynuację leczenia. Lekarz powinien umożliwić pacjentowi kontynuowanie pobytu w Polsce w warunkach bezpiecznych dla zdrowia.

Jeżeli dana osoba przyjechała do Polski wyłącznie w celu leczenia, na zaplanowaną lub umówioną wcześniej wizytę, EKUZ nie wystarczy. Taka osoba musi mieć zgodę na leczenie planowane, czyli jeden z następujących dokumentów: E112/S2, E123/ DA1 lub dokument S3 w celu kontynuacji leczenia.

Pamiętaj. Osoba ubezpieczona w innym państwie nie może złożyć Oświadczenia o prawie do leczenia w Polsce. Zawsze musi okazać dokument unijny.

 

POBYT STAŁY

Pobyt stały oznacza, że dana osoba przeniosła miejsce zamieszkania do Polski.

Dokumenty potwierdzające prawo do świadczeń

Każda osoba ubezpieczona w jednym z państw UE lub EFTA, która przenosi miejsce zamieszkania do Polski, otrzymuje dokument unijny. Wydaje go instytucja ubezpieczeniowa jej państwa. Dokument ten potwierdza prawo do leczenia. Może nim być:

  • dokument S1 lub jeden z jego poprzedników: E106, E109, E120, E12l,
  • dokument DA1 lub jego poprzednik E123,
  • dokument S3.

Dokument unijny musi zostać zarejestrowany w oddziale NFZ w tym województwie, w którym zamieszka dana osoba. Na tej podstawie oddział NFZ wydaje Poświadczenie, które upoważnia daną osobę do leczenia w Polsce. Jeśli ma ona numer PESEL, będzie również widoczna w systemie eWUŚ.

Wyjątkiem jest dokument S3, który nie jest rejestrowany.

Pamiętaj. Osoba ubezpieczona w innym państwie, nie może złożyć Oświadczenia o prawie do leczenia w Polsce. Zawsze musi okazać dokument unijny lub być pozytywnie zweryfikowana w eWUŚ.

Zakres leczenia

Na podstawie Poświadczenia przysługują takie same jak świadczenia, jakie mają osoby ubezpieczone w NFZ. Wyjątkiem jest Poświadczenie wydane do dokumentów DA1 i E123 oraz dokument S3. Osoby z takim poświadczeniem i dokumentem S3 mają prawo tylko do tych świadczeń, które:

  • związane są z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, wskazanych na danym dokumencie DA1/E123 lub wynikających z dokumentacji medycznej,
  • wskazane są na dokumencie S3 wydanym emerytowanemu pracownikowi przygranicznemu kontynuującymi leczenie w Polsce.
  • Jeżeli leczenie pacjenta jest konieczne ze względów medycznych, wystarczającym dokumentem do rozpoczęcia leczenia jest EKUZ lub Certyfikat tymczasowo zastępujący EKUZ. Im dłuższy pobyt, tym szerszy jest zakres takiego leczenia.
  • Osobie, której celem pobytu w Polsce jest konkretne leczenie planowane, można udzielić takiego świadczenia jedynie na podstawie jednego z dokumentów: S2/E112 lub DA1/E123. Stanowią one zgodę państwa, w którym dana osoba jest ubezpieczona, na leczenia planowane w  Polsce.
  • Od osoby, której celem pobytu w Polsce nie jest leczenie planowane, nie można żądać dokumentów ze zgodą na takie leczenie, czyli: S2/E112 lub DA1/E123.
  • Do kontynuowania leczenia emerytowanych pracowników przygranicznych, którzy nie mają już ubezpieczenia w kraju, w którym pracowali wcześniej, właściwy jest dokument S3.
  • Od pacjenta, który nie przeniósł miejsca zamieszkania do Polski, a jedynie przebywa w naszym kraju, nawet długo, nie można żądać Poświadczenia. Poświadczenie, wydane przez NFZ, potwierdza bowiem prawo do świadczeń w związku z zamieszkiwaniem. Tego warunku zaś pacjent nie spełnia.

Czy EKUZ daje prawo do świadczeń w prywatnych placówkach ochrony zdrowia?

Na podstawie przepisów o koordynacji osoby ubezpieczone mają prawo tylko do leczenia w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Narodowy Fundusz Zdrowia nie pokrywa kosztów leczenia przez świadczeniodawców prywatnych.

Zwrot kosztów za leczenie przez prywatnego świadczeniodawcę przysługuje jedynie za leczenie w Hiszpanii i jedynie wtedy, gdy było to leczenie ratujące życie. Wówczas nie ma znaczenia, czy osoba była leczona przez świadczeniodawcę publicznego czy prywatnego.

 

Czy EKUZ wystarczy do uzyskania takich świadczeń jak np. chemioterapia, tlenoterapia czy dializy?

Na podstawie EKUZ można skorzystać ze wszystkich rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które lekarz uzna za niezbędne. Lekarz bierze pod uwagę stan zdrowia pacjenta i przewidywany czas jego pobytu w danym państwie. Pojęcie „leczenia niezbędnego” odnosi się również do leczenia, z którego musi skorzystać pacjent cierpiący na chorobę przewlekłą.

Każde niezbędne leczenie, które jest możliwe jedynie w wyspecjalizowanych placówkach medycznych, z udziałem wyspecjalizowanego personelu lub sprzętu, musi być wcześniej ustalone z taką placówką w innym kraju. Ma to zapewnić dostępność leczenia podczas pobytu ubezpieczonego w innym niż jego własne państwie UE lub EFTA.

Jeżeli w czasie podróży ubezpieczony musi skorzystać z dializ nerek, tlenoterapii, specjalnego leczenia astmy, chemioterapii lub echokardiografii, a także w przypadku przewlekłych chorób autoimmunologicznych, przed wyjazdem musi uzgodnić to z placówką służby zdrowia w miejscu planowanego pobytu.

Podstawa prawna

Decyzja nr S3 Komisji Administracyjnej

 

 Czy istnieje lista świadczeń zdrowotnych, która są „niezbędne z medycznego punktu widzenia”?

Nie. Ustalenie takiego wykazu jest niemożliwe. Za świadczenie niezbędne z medycznego punktu widzenia lekarz może uznać każde świadczenie, którego trzeba udzielić z przyczyn zdrowotnych i z uwagi na przewidywany czas pobytu pacjenta w danym państwie.

 

 Co oznacza określenie „świadczenie niezbędne z medycznego punktu widzenia podczas czasowego pobytu na terenie innego kraju UE/EFTA”?

Oznacza, że ubezpieczony ma prawo do leczenia, które z powodów medycznych jest niezbędne w czasie jego pobytu, z uwzględnieniem charakteru leczenia i czasu trwania pobytu. O tym, które świadczenie jest niezbędne, decyduje lekarz. Bierze pod uwagę stan zdrowia pacjenta oraz planowany czas jego pobytu. Pacjent nie powinien wracać do swojego państwa wcześniej niż zakładał, aby uzyskać potrzebne leczenie.

Podstawa prawna

Przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004, art. 25 pkt A ust. 3 rozporządzenia nr 987/2009 oraz Decyzji nr S3

 

Jaki zakres świadczeń przysługuje na podstawie karty EKUZ?

Przysługują wszystkie świadczenia, które lekarz uzna za niezbędne z medycznego punktu widzenia. Lekarz bierze przy tym pod uwagę stan zdrowia pacjenta oraz planowany okres pobytu w Polsce.

EKUZ nie jest wystarczającym dokumentem do uzyskania leczenia planowanego. Jeżeli jest ono celem wyjazdu poza granice państwa, w którym jest się ubezpieczonym, trzeba uzyskać na nie zgodę w swoim państwie.

 

Kiedy można skorzystać z leczenia na podstawie EKUZ?

Na podstawie EKUZ osobie przebywającej tymczasowo w innym państwie UE lub EFTA przysługuje leczenie, które jest:

  • niezbędne z medycznego punktu widzenia,
  • udzielone, aby pacjent nie był zmuszony do powrotu do swojego kraju na potrzebne leczenie.

Ma ona zatem prawo do leczenia, które umożliwi jej kontynuowanie zaplanowanego pobytu w bezpiecznych dla zdrowia warunkach. To lekarz decyduje, kiedy leczenie jest niezbędne.

Z opieki medycznej na podstawie EKUZ można korzystać wyłącznie u świadczeniobiorców, którzy działają w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej.

Aby skorzystać z leczenia, konieczne jest okazanie EKUZ w placówce służby zdrowia (lekarzowi lub administracji szpitala). Nie wystarczy podać jej numeru identyfikacyjnego. Lekarz musi zobaczyć kartę i sprawdzić jej zgodność ze wzorem określonym w przepisach. W niektórych państwach wraz z kartą EKUZ trzeba okazać dowód tożsamości (preferowany paszport).