Dla Pacjenta

Brak możliwości leczenia w Polsce

Jeżeli w Twoim stanie zdrowia niezbędne jest przeprowadzenie leczenia lub badania diagnostycznego, które aktualnie nie może być wykonane w placówkach na terenie Polski, to możesz złożyć wniosek o skierowanie do przeprowadzenia tego leczenia/badania za granicą.

Leczenie, które planujesz, może zostać przeprowadzone za granicą w dowolnej, specjalistycznej placówce (zarówno publicznej, jak i prywatnej). Leczenie to musi jednak należeć do świadczeń gwarantowanych w Polsce, a jego przeprowadzenie być niezbędne dla poprawy Twojego stanu zdrowia lub ratowania życia. Jeżeli Twój wniosek zostanie pozytywnie rozpatrzony, pokryjemy koszty wnioskowanego leczenia.

 

1. Wybór wniosku

Wniosek jest załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wydawania zgody.

WZÓR WNIOSKU nr 2.
 

2. Wypełnienie wniosku

Wniosek wypełniany jest przez Ciebie oraz lekarza, który musi spełniać warunki określone w ustawie o świadczeniach.

Wypełnij część I.B., część II oraz VI wniosku oraz złóż podpisy w wymaganych polach. Te części wniosku może także wypełnić w Twoim imieniu:

  • przedstawiciel ustawowy,
  • małżonek,
  • krewny lub powinowaty do drugiego stopnia w linii prostej,
  • osoba pozostająca we wspólnym pożyciu,
  • osoba przez Ciebie upoważniona – w tym przypadku do wniosku załącz pełnomocnictwo.

Następnie przekaż wniosek lekarzowi, aby wypełnił część III wniosku. Lekarz, który kieruje Cię na leczenie za granicą, musi być:

  • lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, czyli potocznie mówiąc, „leczyć na NFZ”

(zgodnie z definicją: lekarz ubezpieczenia zdrowotnego jest świadczeniodawcą, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarzem, który jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej),

  • specjalistą ze specjalizacją II stopnia lub tytułem specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych,
  • specjalistą z tytułem naukowym profesora lub stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk medycznych albo doktora nauk medycznych.”

3. Dodanie załączników

Do wniosku należy dołączyć:

  • kopię dokumentacji medycznej (odnoszącą się do zakresu wnioskowanego leczenia),
  • polskie tłumaczenie dokumentacji medycznej – jeśli jest sporządzona w języku obcym (tłumaczem nie musi być tłumacz przysięgły).

4. Złożenie wniosku wraz z załącznikami

Wniosek wraz z załącznikami należy złożyć do Centrali NFZ, ul. Rakowiecka 26/30, 02-528 Warszawa.

Wniosek możesz złożyć również w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym. Wymagane załączniki mogą być odwzorowane cyfrowo.

5. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego

Celem postępowania jest potwierdzenie łącznego istnienia poniższych przesłanek:

  • leczenie lub badanie diagnostyczne nie może zostać przeprowadzone w kraju,
  • leczenie jest świadczeniem gwarantowanym, czyli znajduje się w wykazie świadczeń gwarantowanych,
  • leczenie jest niezbędne dla poprawy stanu zdrowia lub ratowania życia pacjenta.

W wyniku postępowania wyjaśniającego Prezes NFZ wydaje decyzję – o skierowaniu lub odmowie skierowania na leczenie lub badania diagnostyczne.

Jeżeli we wniosku zaznaczyłeś też prośbę o pokrycie kosztów transportu do miejsca leczenia za granicą, to Prezes NFZ w tej samej decyzji rozstrzygnie o zgodzie/odmowie zgody na ich pokrycie.

Uwaga! Jeżeli udasz się na leczenie objęte zgodą Prezesa NFZ i konieczne będzie przetransportowanie Cię do kraju z uwagi na Twój stan zdrowia po przeprowadzonym leczeniu, to możesz złożyć wniosek o pokrycie kosztów transportu powrotnego do Polski. Wniosek jest załącznikiem nr 3 do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wydawania zgody.

WZÓR WNIOSKU nr 3.
 

6. Odwołanie się od decyzji

Decyzja Prezesa NFZ jest ostateczna – nie można się od niej odwołać.

Jeżeli nie zgadzasz się z decyzją, możesz wnieść skargę do sądu administracyjnego. Termin na wniesienie skargi to 30 dni od otrzymania decyzji.

 

Podstawy prawne

  • Art. 42j ustawy o świadczeniach
  • Rozporządzenie w sprawie wydawania zgody
  • Rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych