Dla Pacjenta

Leczenie planowane poza granicami kraju obejmuje przewidywany i ściśle określony zakres świadczeń opieki zdrowotnej, które mają zostać udzielone pacjentowi poza Polską.

Skorzystanie z tej formy leczenia wymaga uzyskania uprzedniej zgody Prezesa NFZ, tj. zgody wydanej przed rozpoczęciem leczenia. Zgoda jest wydawana w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek pacjenta, po przeprowadzeniu przez NFZ postępowania wyjaśniającego.

W ramach dyrektywy transgranicznej leczenie planowane poza granicami kraju może zostać przeprowadzone, na podstawie krajowych przepisów wdrażających dyrektywę, w publicznej lub prywatnej placówce medycznej na terenie państwa członkowskiego UE lub EOG.

Z tej możliwości można skorzystać w przypadku, gdy czas oczekiwania na leczenie w Polsce jest zbyt długi w odniesieniu do stanu zdrowia pacjenta.

Szczegółowe informacje znajdują się w zakładce: Zgoda uprzednia na podstawie dyrektywy transgranicznej.

Poza rozwiązaniami wynikającymi z dyrektywy transgranicznej istnieją również inne możliwości uzyskania zgody na leczenie planowane poza granicami kraju:

• na podstawie unijnych przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – leczenie może zostać przeprowadzone w placówce działającej w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej na terenie państwa członkowskiego UE/EFTA lub Zjednoczonego Królestwa, jeżeli czas oczekiwania na leczenie w Polsce jest zbyt długi w odniesieniu do stanu zdrowia pacjenta. Szczegółowe informacje znajdują się w zakładce: Zgoda na podstawie przepisów o koordynacji;
• na podstawie przepisów krajowych, tj. art. 42j ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej – leczenie może zostać przeprowadzone w publicznej lub prywatnej placówce medycznej w dowolnym kraju na świecie, jeżeli danego świadczenia opieki zdrowotnej nie wykonuje się w Polsce. Szczegółowe informacje znajdują się w zakładce: Brak możliwości leczenia w Polsce